Tρεις αδελφές του ΆντονΤσέχωφ

Το αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας «Τρεις αδελφές» είναι από τα πιο αγαπημένα και τα περισσότερο παιγμένα θεατρικά έργα στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Ο Τσέχωφ έγραψε το έργο αυτό το 1901, τρία μόλις χρόνια πριν το θάνατό του. Η τετραλογία του με τα αγαπημένα σε όλους μας έργα, δηλαδή με το Γλάρο (1895), το Θείο Βάνια (1897), τις Τρεις αδελφές (1901) και το Βυσσινόκηπο (1904) επηρέασε όσοι λίγα έργα την παγκόσμια λογοτεχνία και παραμένουν ακόμα και σήμερα καίρια και πάντα επίκαιρα.

13921021_1804315933188199_5894334830647924084_n

Τα έργα του Τσέχωφ μου θυμίζουν την πραγματική μας ζωή περισσότερο από κάθε άλλο θεατρικό κείμενο και οι Τρεις αδελφές δεν αποτελούν εξαίρεση. Στις Τρεις αδελφές ο συγγραφέας δεν επικεντρώνεται σε κάποιο σημαντικό γεγονός και σε μία γρήγορη δράση αλλά στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Αυτό είναι που μου θυμίζει τόσο τη δική μας ζωή: κάθε μέρα νιώθεις πως τίποτα δε συμβαίνει αλλά κοιτάς προς τα πίσω και έχουν αλλάξει τα πάντα. Ο Τσέχωφ πάντα θα μιλάει σε όλους μας.

Άλλος ένας σημαντικός λόγος που οι Τρεις αδελφές θα είναι πάντα επίκαιρες; Το όνειρο για μια καλύτερη ζωή, για ένα λαμπρό μέλλον. Η πεποίθηση πως όσο και αν τα πράγματα τώρα δεν πάνε καλά, μας περιμένει ένα υπέροχο αύριο. Μου θυμίζει και τη φράση του Τζον Λέννον που έλεγε: «Όλα θα είναι εντάξει στο τέλος. Αν δεν είναι εντάξει, τότε δεν είναι το τέλος». Αυτό το όνειρο για ένα καλύτερο αύριο είναι αυτό που ονειρεύονται οι τρεις αδελφές, η Όλγα, η Μάσα και η Ιρίνα αλλά και όλοι εμείς μαζί τους.

15073292_1854894664796992_8800407497527144853_n

Παρακολούθησα τις Τρεις αδελφές σε σκηνοθεσία του ταλαντούχου Δημήτρη Μυλωνά στο όμορφο ανακαινισμένο Θέατρο ΤempusVerum Εν Αθήναις, από την ομάδα «Εταιρεία Θεάτρου Εν Δράσει».

14502768_1833114140308378_2751843852308045602_n

O πάντα πρωτοπόρος σκηνοθέτης Δημήτρης Μυλωνάς ξεκινά την παράσταση με το ετήσιο μνημόσυνο του πατέρα των τριών αδελφών Πραζόρωφ. Όλος ο 12 μελής θίασος σιγοτραγουδά. Πόσο όμορφη σκέψη και ανάγνωση ενός έργου που αγαπάμε τόσο! Πρωτοποριακή και υπέροχη σκηνοθετική σύλληψη της παράστασης.

15781301_1883374208615704_474624288185493789_n

15825817_1885352418417883_1217850424493869636_n

Ο Δημήτρης Μυλωνάς με την φρέσκια ματιά του βγάζει τις Τρεις αδελφές από το στενό ιστορικό τόπο και χρόνο κατά τον οποίο γράφτηκε το έργο και μας δίνει την αίσθηση ενός έργου διαχρονικού και πολύ επίκαιρου ακόμα και το 2017, χωρίς να επεμβαίνει πάνω στο κείμενο. Ένα πολύ δύσκολο στοίχημα που το κέρδισε χωρίς καμιά αμφιβολία. Μας θυμίζει πως ακόμα και σήμερα, όλοι ονειρευόμαστε τη δική μας Μόσχα.

14581479_1833114633641662_6747460915057233560_n

Οι τρεις αδελφές, η Όλγα, η Μάσα και η Ιρίνα Πραζόρωφ ζουν μαζί με τον αγαπημένο τους αδελφό Αντρέι σε μια επαρχιακή πόλη. Ζουν εκεί, αλλά η σκέψη και το μυαλό τους βρίσκονται στη Μόσχα. Η μίζερη ζωή τους δε τις ικανοποιεί. Τα όνειρά τους τα εναποθέτουν στον αδελφό τους. Τον φαντάζονται καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Καθόλη τη διάρκεια της παράστασης παρακολουθούμε την αγωνία των πρωταγωνιστών για το αν θα καταφέρουν να έχουν ένα καλύτερο αύριο και όλες τις ψυχολογικές τους μεταπτώσεις μέχρι να πάρουμε την απάντηση.

15037292_1853367198283072_4396043033671423789_n

Σε διακόσια τριακόσια χρόνια μια νέα, μια ευτυχισμένη ζωή θα προβάλει. Εμείς, φυσικά, δε θα την προφτάσουμε αυτή τη ζωή, όμως γι’ αυτήν ζούμε σήμερα, γι’ αυτήν δουλεύουμε, γι’ αυτήν υποφέρουμε- τη δημιουργούμε. Και μονάχα σ’ αυτό βρίσκεται ο σκοπός της ύπαρξης και της ευτυχίας μας.

Όλες οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι καλοδουλεμένες.
Η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου είναι μία εκπληκτική Μάσα. Πληθωρική, επιβλητική, περήφανη. Συγκλονιστική ερμηνεία.
Η Βιβή Πέτση ως Όλγα πολύ καλή στο ρόλο της. Συντηρητική, φοβισμένη, σοβαρή.
Η Ελεάνα Στραβοδήμου είναι μία εύθραυστη, ονειροπόλα Ιρίνα.

Τα σκηνικά αφαιρετικά και καλαίσθητα. Με έναν μινιμαλιστικό τρόπο βοηθούν πολύ αποτελεσματικά να εστιάσουμε περισσότερο στον εσωτερικό κόσμο των πρωταγωνιστών και όχι μόνο στον τόπο που διαδραματίζεται η ιστορία. Πολύ όμορφη ιδέα!

Όπως λέει ο σκηνοθέτης της παράστασης: «Όσο υπάρχουν κείμενα όπως Οι Τρεις αδελφές, τα σύμφωνα και τα φωνήεντα αυτής της γλώσσας είναι συναρπαστικά ανεξάντλητα». Ο Δημήτρης Μυλωνάς μας κάνει να ονειρευτούμε τη δική μας Μόσχα, τη δική μας Ιθάκη, μέσα από μία φρέσκια και νεανική, καθαρή ματιά. Στην ερώτηση «πώς ένα κλασικό έργο μπορεί να γίνει επίκαιρο και φρέσκο και να μη βαρεθείς ούτε στιγμή», ο Δημήτρης Μυλωνάς έχει την απάντηση.

15134732_1860926664193792_4614093905656046791_n

Να δείτε οπωσδήποτε αυτή την παράσταση. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα! Καλό σας ταξίδι στη δική σας Μόσχα!

14495235_1833115593641566_5621623581912771919_n

Ταυτότητα της παράστασης:
Μετάφραση: Αλέξανδρος Ίσαρης και Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μυλωνάς
Σκηνικά-κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Φωτισμοί: Άννα Σμπώκου
Μουσική: Παύλος Κατσιβέλης
Επιμέλεια κίνησης: Νατάσα Σαραντοπούλου

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά):

Εύα Γαλογαύρου – Ανφίσα, Φεντότικ
Κωνσταντίνος Δημητρακάκης – Τούζενμπαχ
Νατάσα Ζαγκλή – Νατάσα
Πάρις Θωμόπουλος – Αντρέι
Σπύρος Κυριαζόπουλος – Σολιόνι
Ευθύμης Μπαλαγιάννης – Κουλίγκιν
Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου – Μάσα
Βιβή Πέτση – Όλγα
Χρήστος Πλαΐνης – Βερσίνιν
Νατάσα Σαραντοπούλου – Ροντέ, Φεραπόντ
Ελεάνα Στραβοδήμου – Ιρίνα
Γιώργος Χουλιάρας – Τσεμπουτίκιν

Μέρες και ώρες παραστάσεων

Τετάρτη 19:00
Πέμπτη 20:00

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική είσοδος: 12 ευρώ
Μειωμένο: 10 ευρώ (ισχύει για φοιτητές και άνω των 65 ετών)
Ανέργων: 8 ευρώ
Ατέλειες: 5 ευρώ

Θέατρο Τempus Verum Εν Αθήναις

Iάκχου 19, Γκάζι Τηλ: 210. 3425170

15542044_1874331082853350_7544876209627921233_n

Advertisements

Λεντς του Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ

«Είμαι πολύ ευτυχισμένος που βρίσκομαι εδώ μαζί σας» λέει ο διάσημος συγγραφέας Λεντς, μπαίνοντας στο ήρεμο και γαλήνιο σπιτικό του πάστορα.

Και εγώ αισθάνθηκα πολύ ευτυχισμένη που παρακολούθησα αυτή την υπέροχη και συναρπαστική παράσταση στο Studio Κυψέλης από την ομάδα Θεατρίνων Θεατές. Το όμορφο, κουκλίστικο θεατράκι της οδού Σπετσοπούλας 9, τα τελευταία χρόνια μας εκπλήσσει ευχάριστα με τις πολλές και πολύ πετυχημένες διαφορετικού ρεπερτορίου παραστάσεις του.

studio-550x412

Δύσκολο να μην συγκρίνεις τον συγγραφέα του Λεντς, τον Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ (1813-1837), με τον ήρωα της νουβέλας του, τον συγγραφέα Γιάκομπ Μικαελ Ραινχολντ Λεντς (1751-1792). O Λεντς υπήρξε σύγχρονος και φίλος του Γκαίτε και ένας από τους πρωτεργάτες του κινήματος Sturm und Drag (Θύελλα και Ορμή) που ήκμασε το 1770.

Το κίνημα «Θύελλα και Ορμή» αντιτάχθηκε στον ορθολογισμό του Διαφωτισμού και τους κανόνες και έδωσε έμφαση στην εκδήλωση συναισθημάτων και στα ανθρώπινα πάθη. Στην ουσία, ήταν μια επανάσταση κατά του γαλλικού κλασικισμού και των λογοτεχνικών συμβάσεών του και ήταν ένα κίνημα αμφισβήτησης.

enz

Το έργο Λεντς είναι μια νουβέλα που γράφτηκε το 1836 βασισμένο στο ημερολόγιο του πάστορα Ομπερλιν. Το έργο του αυτό ο Μπύχνερ δεν πρόλαβε να το τελειώσει. Ο τίτλος «Λεντς» δόθηκε από μεταγενέστερους εκδότες.

bild_buechnerΟ Γκέοργκ Μπύχνερ γεννήθηκε το 1813 στο Ντράμστατ στη Γερμανία. Προοριζόταν να γίνει γιατρός, είχε κλίση επαναστάτη, αλλά έμεινε στην ιστορία ως θεατρικός συγγραφέας. Πέθανε σε επιδημία τύφου στη Ζυρίχη το 1837. Προς τιμή του απονέμεται το Βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ.

Ο Λεντς (Ζαχαρίας Ρόχας) μετά την μοναχική πορεία του από τα βουνά, φθάνει στην κοιλάδα, στο σπίτι του φιλάνθρωπου πάστορα Γιόχαν Ομπερλιν (Μιχάλης Αλικάκος) και της ευγενικής συζύγου του Άννας (Τέτη Σχοινάκη). Εκεί ψάχνει την γαλήνη, την γαλήνη που θα του διώξει τους δαίμονες που τον βασανίζουν. Ξέρει όμως ότι «πουθενά δεν θα βρεις γαλήνη, αν δεν την έχεις ήδη μέσα σου». Και αυτός μόνο γαλήνη δεν κρύβει στη ψυχή του. Το τέρας που τον διώκει, το τέρας της παράνοιας που τον κυνηγά και έχει φωλιάσει μέσα του, θα αναστατώσει όλο το μέχρι τότε ήρεμο περιβάλλον της οικογένειας του πάστορα.

Στο δελτίο τύπου διαβάζουμε: «Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο ψυχογράφημα-πραγματική ιστορία που εξετάζει την πορεία ενός ιδιοφυούς συγγραφέα προς την τρέλα αλλά και κατά πόσο αυτή επηρεάζεται από το περιβάλλον, τις ανθρώπινες σχέσεις και τα κοινωνικά αδιέξοδα. Υπάρχει ταύτιση μεταξύ της προσωπικής αναζήτησης του μέσου σύγχρονου ανθρώπου και της τρέλας»;

Η μετατροπή του πεζογραφήματος σε θεατρικό από την μεγάλη Ροζίτα Σώκου και η σκηνοθεσία από τον ταλαντούχο, πολυμήχανο Γιώργο Λιβανό, μας προϊδεάζει θετικά για την παράσταση που θα παρακολουθήσουμε. Τα σκηνικά και τα κοστούμια της Γιοβάννας Πρασίνου αυστηρά, σε γοτθικό στυλ.

Η σκηνοθεσία αρμονικά δεμένη με την ροή της ιστορίας των ηρώων. Δεν αισθάνεσαι την στενότητα του χώρου της σκηνής στην οποία άνετα κινούνται οι ηθοποιοί.

Ο Ζαχαρίας Ρόχας δίνει ένα ρεσιτάλ υποκριτικής ως Λεντς. Συγκλονιστική ερμηνεία. Ο ρόλος απαιτεί μεγάλες ψυχικές μεταπτώσεις. Σκληρός-ευαίσθητος, χαρούμενος-δυστυχής, ειρωνικός-καλοσυνάτος, κωμικός-τραγικός. Καθηλωτική και ανεπανάληπτη η ερμηνεία του. Σε όλη την διάρκεια της παράστασης ακροβατεί πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί μεταξύ πραγματικότητας και παράνοιας. Όπως με γρήγορους ρυθμούς κινείται στην σκηνή, έτσι με τους ίδιους ρυθμούς μπαινοβγαίνει από την λογική στην παραφροσύνη. Ο Λεντς κερδίζει την συμπάθειά μας. Ένας ευαίσθητος, αντισυμβατικός άνθρωπος.

13a18c97b11b8690a268583589e23885

Δύο κόσμοι συγκρούονται. Ο ήρεμος κόσμος του πάστορα, που είναι δοσμένος να βοηθήσει την μικρή επαρχιακή πόλη του και ο ανήσυχος, ταραγμένος κόσμος του Λεντς. Τις λίγες μέρες που μένει φιλοξενούμενος κατορθώνει να βγάλει τα προσωπεία αρκετών ανθρώπων της μικρής κοινωνίας και να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της ζωής τους. Η φιλοξενία αρχίζει να γίνεται προβληματική και ενοχλητική για την μικρή κοινωνία του χωριού.

Η Τέτη Σχοινάκη, ήρεμη, γοητευτική, ώριμη υποκριτικά, υπομονετική, προσγειωμένη, ευθύς. Δεν παραπονείται, είναι περήφανη για ό,τι κατέφερε να προσφέρει ο σύζυγός της, ξαφνιάζεται με την αλλόκοτη και διαφορετική συμπεριφορά του Λεντς. Μας γοητεύει με την μεστή της ερμηνεία, την ηρεμία των κινήσεών της, ακόμα και με τις σιωπές της.

2082930

Ο Μιχάλης Αλικάκος, στον ρόλο του πάστορα, μας δίνει άλλη μία συγκινητική και καθηλωτική ερμηνεία. Ένας ανιδιοτελής άνθρωπος που πασχίζει να προσφέρει ηρεμία, αγάπη στο ποίμνιό του. Αγωνίζεται να βοηθήσει τον Λεντς. Καταπληκτικός.

Ο Νίκος Καραγεώργης στο ρόλο του δασκάλου Σεμπάστιαν Σάιντεκερ, σε μία ώριμη ερμηνεία του.
Ο φίλος τους Κάουφμαν, Νίκος Χαλατζίδης, πιστός στο ρόλο του.
Η Ειρήνη Καρπούζη στο ρόλο της υπηρέτριας Μάγδας δροσερή, αφελής, αφήνεται να αγαπήσει τον Λεντς. Πολύ καλή η ερμηνεία της.
georg_buchner

Ο Λεντς του Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ θεωρείται από τις πρώτες καταγεγραμμένες μελέτες πάνω σε ψυχικές νόσους (να προσθέσουμε πως ο ίδιος είχε σπουδάσει ιατρική). Μια παράσταση για την ψυχική ασθένεια και τη θρησκευτικότητα. Ο Μπύχνερ μιλάει για την ψυχική νόσο της σχιζοφρένειας και τα συμπτώματά της με έναν τρόπο συναισθηματικά αποστασιοποιημένο, με την λεπτομέρεια, την ακρίβεια και την ψυχρότητα ενός χειρουργού.

Η ομορφιά βρίσκεται στη ζωή. Η ομορφιά βρίσκεται στα μάτια του θεατή.

Μια παράσταση που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μας μέχρι το τέλος. Απολαύστε την.

e26b89f59041725f35d24203003a07d2

Ταυτότητα της παράστασης
Θέατρο Studio Kυψέλης
Σκηνοθεσία: Γιώργος Λιβανός σε ελεύθερη θεατρική απόδοση της Ροζίτας Σώκου
Σκηνικά-κοστούμια: Γιοβάννα Πρασίνου
Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτα Αγραπίδη
Μοντάζ: Αντώνης Μανδρανής
Φωτογραφίες: Κώστας Βολιώτης
Πρωταγωνιστούν:
Ζαχαρίας Ρόχας
Τέτη Σχοινάκη
Μιχάλης Αλικάκος
Νίκος Καραγιώργης
Νίκος Χαλατζίδης
Ειρήνη Καρπούζη
Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 45 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Προβολή-επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Ημέρες και ώρες παραστάσεων
Παρασκευή στις 21.00
Σάββατο στις 18.45
Τιμές εισιτηρίων
Κανονικό: 12 ευρώ
Μειωμένο (φοιτητές- θεατές άνω των 65 ετών): 10 ευρώ
Ανέργων: 7 ευρώ
Ατέλειες δεκτές

Στα άκρα της Κωστούλας Μητροπούλου

Η Κωστούλα Μητροπούλου γεννήθηκε στον Πειραιά το 1933. Το συγγραφικό της έργο, αρκετά μεγάλο σε έκταση, περιλαμβάνει διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, χρονικά και πολλά έργα για το θέατρο. Μέρος του πεζογραφικού της έργου μεταφράστηκε στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, γερμανικά, σουηδικά, ιταλικά, ρωσικά και νορβηγικά, ενώ θεατρικά της παραστάθηκαν από το Εθνικό Θέατρο, το Κ.Θ.Β.Ε. Και πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Τιμήθηκε με το Βραβείο της Ομάδας των 12 (1963 για τη συλλογή διηγημάτων της Πρόσωπα και φιγούρες), το Βραβείο καλύτερου άπαιχτου θεατρικού έργου στο Φεστιβάλ Ιθάκης (1977 για τις Τέσσερις ερημιές) και το Α΄ Κρατικό βραβείο Διηγήματος (1985 για τη συλλογή διηγημάτων Μεγέθυνση) και είναι μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και της Εταιρείας Συγγραφέων. Πέθανε στην Αθήνα το 2004.

Το θέατρο Πρόβα στα 33 περίπου χρόνου της λειτουργίας του μας έχει παρουσιάσει περίπου 66 παραστάσεις υψηλής αισθητικής και ποιότητας. Στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο στην οδό Αχαρνών.

Απόψε, παρά το ομολογουμένως τσουχτερό κρύο, το μικρό θέατρο είναι κατάμεστο. Η Πειραματική Σκηνή του Θεάτρου κάθε Τετάρτη παρουσιάζει την παράσταση ΣΤΑ ΑΚΡΑ της αείμνηστης Κωστούλας Μητροπούλου.

Ανεβαίνοντας την ξύλινη σκάλα του παλιού αρχοντικού, όμορφη ζωντανή μουσική από πιάνο μάς καλωσορίζει.

Η παράσταση αποτελείται από δύο ανεξάρτητους μονολόγους.

Τον ρόλο του αφηγητή ερμηνεύει ο Γιάννος Τριανταφύλλου, συνοδεία ακορντεόν. Με ζωντανή μουσική συνδέονται μεταξύ τους και οι δύο μονόλογοι.

Ο πρώτος μονόλογος: « Tα παπούτσια».
Ο Σωτήρης Τσόγκας, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συνιδρυτής του θεάτρου ΠΡΟΒΑ, υποδύεται έναν ηλικιωμένο ηθοποιό που αρνείται να δεχτεί ότι η καριέρα του έφθασε στο τέλος της και πρέπει να αποσυρθεί. Αρνείται να δεχτεί ότι πλέον θα βρίσκεται στο περιθώριο της ζωής. Πού να πάει όμως; H ζωή του όλη είναι αυτό το σανίδι. Πώς να το αρνηθεί; Πώς να δεχτεί ότι τώρα που βρίσκεται προς το τέλος της ζωής του, πρέπει να αλλάξει ζωή, συνήθειες; Μα είναι εντελώς μόνος. Μόνη του παρηγοριά το κρασί. Όλα τον ενοχλούν. Οι άνθρωποι, τα παπούτσια του. Ακόμα και ο πιστός του σκύλος, ο Ροβεσπιέρος, τον εγκατέλειψε. Είναι μόνος και απελπισμένος. Δεν θέλει πια να ζει.
Ο Σωτήρης Τσόγκας, μεγάλου βεληνεκούς ηθοποιός, δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Συγχαρητήρια κύριε Τσόγκα. Μας συγκινήσατε.

15443100_1187829174634586_5598100205864289200_o

Η μουσική από το ακορντεόν αποφορτίζει για λίγο την ατμόσφαιρα.

15391463_1187833031300867_5564251321744205044_o

Ο δεύτερος μονόλογος: «Με το νόμο»
Η Γιούλη Πεζοπούλου υποδύεται μία πόρνη. Μία γυναίκα βασανισμένη, πονεμένη, διψασμένη για λίγη αγάπη, ένα χάδι, μία απλή καλημέρα που δεν τις χαρίζουν οι ένοικοι της μεγάλης πολυκατοικίας στην οποία διαμένει. Κανένας δεν νοιάζεται αν ζει. Θα ήταν και ευτυχισμένοι αν τους «άδειαζε» και την γωνιά. Θέλουν να την διώξουν από το σπίτι της και τότε αυτή παίρνει την μεγάλη απόφαση, που θα τις αλλάξει ριζικά την ζωή.
Και εκεί στην φυλακή που θα βρεθεί αισθάνεται παραδόξως ευτυχισμένη και ελεύθερη. Εκεί την φωνάζουν με το όνομά της. Είναι η Βαγγελίτσα και όχι η «πόρνη». Πρώτη φορά στη ζωή της αισθάνεται απελευθερωμένη.
Πολύ συγκλονιστική και συγκινητική η ερμηνεία της Γιούλη Πεζοπούλου. Διηγείται και σε κοιτά στα μάτια. Κατάματα, σου αφηγείται την δύσκολη ζωή της.

15384546_1187833221300848_7276176136003726110_o

Το κοινό σημείο των δύο περιθωριακών ηρώων είναι η αποτυχία τους να συμβιβαστούν με την ηθική της υποκρισίας και του μικροαστισμού.
Η παράσταση παίχτηκε με μεγάλη επιτυχία και στο τρίτο Φεστιβάλ «Θεάτρου Ερμηνείες στην Ερμιονίδα».
Μια παράσταση ανθρώπινη, συγκινητική, σημερινή, που θίγει καίρια προβλήματα της σημερινής μας κοινωνίας.

15349781_1187836797967157_5399948041231933671_n
Μου άρεσε πολύ. Κάθε Τετάρτη στο Θέατρο ΠΡΟΒΑ.

Ταυτότητα παράστασης
Θέατρο ΠΡΟΒΑ
Αχαρνών και Ηπείρου, τηλ.210-8818326
Σκηνοθεσία-φωτισμοί Σωτήρης Τσόγκας
Σκηνογραφία Μαίρη Ραζή
Μουσική Νίκος Χαριζάνος
Παίζουν :
Σωτήρης Τσόγκας
Γιούλη Πεζοπούλου
Αφηγητής : Γιάννος Τριανταφύλλου
Κάθε Τετάρτης στις 21.00μμ

ΔΕΣ ΤΟ ΘΕΤΙΚΟ + Μωρό του Λάμπρου Φισφή

Βρίσκομαι καθισμένη σε μία καρέκλα του κατάμεστου (κάτι παραπάνω από κατάμεστου!) ΑΚΡΟΠΟΛ, περιμένοντας να δω τον Λάμπρο Φισφή στην πετυχημένη περσινή του stand-up comedy, που επαναλαμβάνεται και φέτος στο Θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ, για λίγες παραστάσεις, πριν ξεκινήσει περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.
Πρέπει να σας ομολογήσω ότι είχα χρόνια να παρακολουθήσω stand-up comedy.

photo-1

Ο Λάμπρος μπαίνει φουριόζος στην σκηνή. Ενθουσιάζεται βλέποντας το θέατρο γεμάτο κόσμο και αρχίζει τις πολύ έξυπνες ατάκες του. Σχολιάζει, σατιρίζει, συνομιλεί με το κοινό, που είναι όλο ενθουσιασμένο. Γελάω συνεχώς και ακατάπαυστα. Δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Η παράσταση με ενθουσιάζει. Σκέπτομαι γιατί δεν μου άρεσε ποτέ το stand-up comedy. Γρήγορα απαντώ χωρίς δεύτερη σκέψη στον εαυτό μου. Μα αυτό είναι ένα πολύ έξυπνο κείμενο, επίκαιρο, κινείται με γρήγορους ρυθμούς, δεν θίγει πρόσωπα, θίγει καταστάσεις της καθημερινότητας που όλοι βιώνουμε, χωρίς βωμολοχίες.
Ένας Λάμπρος Φισφής αεικίνητος, ετοιμόλογος, δεν του ξεφεύγει τίποτα από ότι συμβαίνει στην αίθουσα και απαντά με την καταπληκτική δεξιοτεχνία λόγου που τον διακρίνει.

Όλοι μας βρήκαμε ένα κρυμμένο κομμάτι του εαυτού μας στο ευφυές κείμενό του.

image001

Στον τίτλο έχει προσθέσει «+ Μωρό» γιατί μας μιλά για τις εμπειρίες, τις ταλαιπωρίες, τις χαρές, τις αγωνίες τώρα που έγινε πατέρας. Η μικρή Ζωή τον εμπνέει.

Τα χρόνια στα κλαμπ μετράνε διαφορετικά. Είναι σαν τα σκυλίσια χρόνια. Τα 32 σε κλαμπίσια χρόνια είναι 86. 

photo-2

Αν ψάχνετε το νόημα της ζωής.
Αν θέλετε να συγκινηθείτε.
Αν σας αρέσει να φεύγετε από το θέατρο σοφότεροι.
ΑΥΤΗ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ.

Αν καρφώνετε 36 πατάτες σε μια πιρουνιά.
Αν σας παίρνει 40 λεπτά να μπείτε στη θάλασσα.
Αν τρομάζετε με τη γιαγιά έξω από την τουαλέτα του κλάμπ.
Αν όταν βάζετε ηλεκτρική σας αντιστέκεται πάντα ένα σκουπιδάκι.
Αν αγοράσατε οικολογικές λάμπες και πλέον ζείτε στο σκοτάδι.
Αν θα ψηφίζατε νόμο κατά της άσπρης κάλτσας στο σεξ.
Αν μετά από μεσημεριανό ύπνο έχετε hangover.
Αν έχετε να πιείτε τεκίλα από το 1996.
Αν θεωρείτε ότι τα ΙΚΕΑ είναι φτιαγμένα από εξωγήινους.
Αν νιώθετε ηδονή όταν κάποιος σας ξύνει στην πλάτη.
Αν έχετε κάνει διακοπές σε rooms to let Καλλιόπη.
Αν κλαίτε όταν τραβάτε μια τρίχα από τη μύτη.
Αν πιστεύετε ότι η Όλγα Τρέμη είναι σκληρό ναρκωτικό.
Αν άλλαξε ο κόσμος σας όταν πρωτοφάγατε lucky cap.
Αν δεν ξέρετε τι είναι ο συριγμός των ferry boat.
Αν θέλετε να περάσετε ένα βράδυ γελώντας.
ΑΥΤΗ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ!

15894958_1198121070242868_5317531669216305846_n

15977992_1199235280131447_7329154701589014577_n

15965112_1197942650260710_8267733197299562481_n
Το Ακροπόλ σείστηκε από τα χειροκροτήματα και τα τρανταχτά γέλια όλων των θεατών. 90 λεπτά συνεχούς γέλιου. Σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα!


Η σελίδα του Λάμπρου Φισφή στο Facebook


Ταυτότητα παράστασης:

Θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ, Ιπποκράτους 9, Αθήνα.
Για 5 Κυριακές στις 21:00, από τις 8 Ιανουαρίου 2017
Διάρκεια: 90 λεπτά (με διάλειμμα)
Είσοδος: 10 ευρώ (προπώληση), 12 ευρώ (ταμείο)
Πληροφορίες-κρατήσεις: 210-3648303 .

Το βασίλειο της γης  του Tennessee Williams

%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%bf

Αμερικανικός νότος. Υγρασία, μελαγχολία και τζάζ. Τρεις άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε ένα  σπίτι δίπλα στο ποτάμι. Τρεις άνθρωποι εγκλωβισμένοι συναισθηματικά και πνευματικά. Το ποτάμι ξεχείλισε και θα σωθούν μόνο όσοι εγκαταλείψουν εγκαίρως την περιοχή. Τα νερά ανεβαίνουν επικίνδυνα και το ίδιο επικίνδυνα και ανεξέλεγκτα είναι και τα πράγματα μέσα στην μισοπλημμυρισμένη μονοκατοικία.

Στο Θέατρο Olvio, τα Δευτερότριτα, παίζεται το έργο Το βασίλειο της γης, Kingdom of Earth, του «καταραμένου ποιητή» του αμερικανικού θεάτρου Τένεσσι Ουϊλλιαμς. Το έργο είναι από τα λιγότερα γνωστά έργα του συγγραφέα. Έργο ωμό, σαρκικό, όπου ο συγγραφέας αυτοσαρκάζεται. Το «Βασίλειο της γης» ανέβηκε πρώτη φορά στις 27 Μαρτίου του 1968 στη Νέα Υόρκη, υστέρα από έντονες διαφωνίες ανάμεσα στον παραγωγό και το συγγραφέα για τον τίτλο του έργου.

Το σκηνικό της Δήμητρας Λιάκουρα και του Περικλή Πράβητα, λιτό, αφαιρετικό, οριοθετημένο από τις καλαμιές, καλύπτει ένα μέρος της σκηνής.

Ένα σαλόνι μιας παλιάς πλούσιας οικογένειας, που μόνο ερείπια και αναμνήσεις έχουν μείνει πια. Ο πανάκριβος κρυστάλλινος πολυέλαιος ακουμπισμένος στο δάπεδο από την παλιά αίγλη της οικογένειας.

Οι τρεις ήρωές μας κινούνται αποκλειστικά μέσα σε αυτό το οριοθετημένο σκηνικό. Η σκηνοθέτης, Ιόλη Ανδρεάδη, ίσως θέλει να δείξει τον εγκλωβισμό, πραγματικό και συναισθηματικό, των πρωταγωνιστών. Το ψυχολογικό αδιέξοδο τους. Την «μικρότητα»  των χαρακτήρων των ηρώων .Κατ ουσία άνθρωποι με τραυματισμένο παρελθόν και ανοιχτές πληγές. Oι ηθοποιοί παραμένουν ακίνητοι σε αρκετές στιγμές της παράστασης.

basileio5

Ο συνεχής ήχος της βροχής που ακούγεται, οι κεραυνοί, μας υποδηλώνουν ότι λίγες ώρες, ίσως και στιγμές μένουν για να καλυφθεί το σπίτι από τα ορμητικά νερά του ποταμού. Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες. Ο χρόνος μικραίνει και πιέζει επικίνδυνα.

Ο Τσίκ, Κρις Ραντάνοφ, μένει μόνος στο μεγάλο οικογενειακό αγρόκτημα το οποίο και φροντίζει, χωρίς να του ανήκει τυπικά.. Ξαφνικά και ενώ η περιοχή εκκενώνεται, δέχεται την επίσκεψη του ετεροθαλή αδελφού του Λοτ, Ορέστης Τζιόβας και της συζύγου του Μυρτλ,  Παναγιώτα Βλαντή. Το ζευγάρι μόλις την προηγούμενη ημέρα παντρεύτηκε. Η Μυρτλ, γυναίκα του θεάματος, εντελώς ανυποψίαστη ακολουθεί τον σύζυγό της, κάνοντας όνειρα για μία πιο ήσυχη ζωή στον αμερικανικό νότο. Και εκεί «σε μία μέρα θα ζήσει, όσα δεν έζησε όλη της την ζωή».

Ο νεοφερμένος μεγάλος αδελφός, βαριά άρρωστος, τρέφει μεγάλη αντιπάθεια και ίσως κακία και μίσος για τον ετεροθαλή νεαρό, υγιή αδελφό του, με το νέγρικο αίμα να κυλά στις φλέβες του. Τα αισθήματα αμοιβαία και για τα δύο αδέλφια. Ο Κάιν και ο Άβελ αναβιώνουν στο έργο αυτό του Τένεσσι Ουίλιαμς.

4-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%b1-%ce%b2%ce%bb%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b7-1-450x600

Ο ρατσισμός στο αποκορύφωμά του την εποχή που διαδραματίζεται το έργο. Ο ρατσισμός, ταξικός, φυλετικός και σεξιστικός. «Παντρεύτηκες μία άρρωστη, φυματικιά, αδελφή», τονίζει ο Τσικ στην ανυποψίαστη νιόπαντρη γυναίκα. Και ο Λοτ  προειδοποιεί την γυναίκα του «Αυτός έχει νέγρικο αίμα στις φλέβες του».

Το «Οιδιπόδειο σύμπλεγμα» μας ακολουθεί σε όλη την παράσταση. Ο ασθενικός Λοτ, μεγάλωσε, έζησε και ζει ακόμα, με την υπερβολική αγάπη που έτρεφε και τρέφει για την πεθαμένη μητέρα του. Την θαυμάζει, την μιμείται, του λείπει. Γίνεται ένα με εκείνη.

Η μοναξιά των ανθρώπων κυριαρχεί και θίγεται και πάλι. Ο Τσικ, ζούσε πάντα μια ζωή απομονωμένος από τον γύρω κόσμο. Η μάνα του ήταν μιγάς και ανήκε στο υπηρετικό προσωπικό. Μεγάλωσε ζώντας με τον εαυτό του. Και τώρα αγωνίζεται να κρατήσει αυτός το αγρόκτημα. Η αιώνια ανάγκη του ανθρώπου για απόκτηση περιουσίας, κοινωνικού κύρους.

3-%ce%bf%cf%81%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b7%cf%83-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bf%ce%b2%ce%b1%cf%83-1-450x600

Ο Ορέστης Τζιόβας στο ρόλο του ασθενικού αδελφού, είναι πολύ πειστικός. Αρκετά δύσκολος ο ρόλος του, μας πείθει όμως με την όμορφη ερμηνεία του και η σκηνική παρουσία του. ΄

Ο Κρις Ραντάνοφ, άνθρωπος της γης, τραχύς, αγροίκος, απότομος στους τρόπους του. Αδιάφορος, ειρωνικός, βάναυσος σε κάποιες στιγμές. Πολύ καλή ερμηνεία

Η Βλαντή πολύ καλή στο ρόλο της αφελούς θεατρίνας, κυριαρχεί στην σκηνή και  κερδίζει τις εντυπώσεις.

Οι φωτισμοί και η μουσική συντελούν στην ομορφιά της παράστασης.

Λίγο πριν το τέλος το μουσικό κομμάτι στο πιάνο, μεταφορά στον τόπο και χρόνο της ιστορίας του έργου, μας συγκινεί.

Μία πολύ καλοδουλεμένη δουλειά που μου άρεσε πολύ και σας προτείνω να μην την χάσετε!

Μετά την παράσταση καθίσαμε στο πολύ όμορφο φουαγιέ του θεάτρου, σας το έχω ξαναπεριγράψει, και απολαύσαμε το ποτό μας, συζητώντας για την παράσταση. Άλλη μία όμορφη πρόταση για ένα After Theater ποτό!

basileio3

Ταυτότητα παράστασης


Θέατρο Olvio

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές [Το Τέλος του Κόσμου]
Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη
Πρωτότυπη Μουσική / Ηχοτοπίο: Γιάννης Χριστοφίδης
Σκηνικά-κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα
Βοηθός σκηνοθέτη: Διονύσης Χριστόπουλος
Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης
Επιμέλεια σκηνικών: Περικλής Πραβήτας
Μακιγιάζ: Γιάννης Μαρκετάκης
Επιμέλεια casting: Natalie Pawloff
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού
Υπεύθυνη παραγωγής: Ειρήνη Βουρλάκου
Παραγωγή: ANDRODELY p.c
Μυρτλ: Παναγιώτα Βλαντή
Λοτ: Ορέστης Τζιόβας
Τσικ: Κρις Ραντάνοφ
Θέατρο Olvio
Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7, Βοτανικός | Tηλέφωνο: 2103414118
Τιμές εισιτηρίων: 13 €, 9 € μειωμένο | Διάρκεια: Παράστασης 120 λεπτά (με το διάλειμμα)
ΥΣ: Η φωτογραφία του Κρίς Ραντάνοφ είναι του Αντώνη Ψαρρά