Sweeney Todd, O Δαιμόνιος κουρέας της Fleet Street

Eίναι η πρώτη φορά που παρακολουθώντας μία παράσταση τριών ωρών για δεύτερη φορά, όχι μόνο δεν κουράστηκα, αλλά την βρήκα πιο συναρπαστική, πιο ενδιαφέρουσα.

Ναι είναι μία υπερπαραγωγή. Ναι ήταν ένα πραγματικό sold out για το Ηρώδειο.

Μα φυσικά μιλάω για το σπουδαιότερο επίτευγμα του Broadway, το Sweeney Todd, O δαιμόνιος κουρέας της Fleet Strett, μεταφρασμένο στα ελληνικά, με την 35μελή Καμεράτα, υπό την διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου και ένα 26μελή θίασο.

O Γιώργος Πέτρου και η Καμεράτα – Ορχήστρα των φίλων της Μουσικής-, αναγνωρισμένοι διεθνώς για τις ποιοτικές και άρτιες παραστάσεις τους. παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το μουσικό θρίλερ Sweeney Todd σε μουσική και στίχους του Stephen Sondheim και σενάριο του Hugh Wheeler. Το μουσικό θρίλερ που επαναπροσδιόρισε το μουσικό θέατρο του 20ου αιώνα.

20424175_162991494248832_5627799292433833916_o

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Broadway το 1979 σαρώνοντας τα βραβεία ΤΟΝΥ.
Το έργο έγινε γνωστό στην Ελλάδα μετά την κινηματογραφική του μεταφορά με πρωταγωνιστή τον Johnny Depp.

O Γιώργος Πέτρου- που εκτός από την μουσική διεύθυνση, την απόδοση στα ελληνικά, έχει αναλάβει και την σκηνοθεσία- δεν ρίχνει βαρύτητα, δεν κάνει focus στους ατελείωτους φόνους, αλλά στην ψυχολογική κατάσταση που βρίσκεται ο άτυχος κουρέας. Mια σκηνοθεσία που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού, χωρίς κενά.

20375904_1012371508904784_5391357471829024977_n

Η παράσταση ακροβατεί ανάμεσα σε μιούζικαλ και όπερα, ανάμεσα σε κωμωδία και δράμα. Ανάμεσα στο φωτεινό και στο σκοτεινό.

Η μουσική είναι μεγαλειώδης και μαγική. Μας κόβει την ανάσα με την έναρξη της παράστασης.

Βικτωριανό Λονδίνο. Δέκατος ένατος αιώνας. Ο κουρέας Benjamin Barker (βαρύτονος Χάρης Ανδριανός) ζει ευτυχισμένος με την όμορφη σύζυγό του και περιμένουν το πρώτο τους παιδί. Ο διεφθαρμένος δικαστής Turpin (Χριστόφορος Σταμπόγλης) ερωτεύεται την όμορφη γυναίκα του κουρέα και εξορίζει τον ίδιο για 16 χρόνια στην Αυστραλία. Τα χρόνια περνούν βασανιστικά και φθάνει η ώρα που ο Barker επιστρέφει. Αλλάζει το όνομά του σε Sweeney Todd και ψάχνει να μάθει τι απέγινε η γυναίκα του και η κόρη του. Συναντά την κυρία Lovett (Nάντια Κοντογιώργη), γνωστή για τις πιο άνοστες πίττες του Λονδίνου. Χήρα, μόνη, διψά να δημιουργήσει οικογένεια. Οι δυο τους γίνονται ένα εκρηκτικό δίδυμο.

20429881_1012371525571449_2581030333980893613_n

Αυτό που με εξέπληξε παρακολουθώντας το θρυλικό μιούζικαλ, δεν ήταν τα εγκλήματα, ούτε το άδικο αίμα. Ήταν η εμμονή του Todd για εκδίκηση. Τρόπος ζωής η ιδέα της εκδίκησης που του δηλητηριάζει την ψυχή του. Χάνεται στον ωκεανό του μίσους. Βλέπει μπροστά του μόνο αυτό που ο ίδιος θεωρεί «δικαιοσύνη».

Ένα άλλο σημείο που θίγεται είναι και η διαφορά των κοινωνικών τάξεων. Ο ισχυρός δικαστής μπορεί άδικα και χωρίς λόγο να εξορίσει έναν φτωχό βιοπαλαιστή.

Τα σκηνικά του Πάρη Μέξη, πρωτότυπα, απλά και ιδιαίτερα δένουν και εντάσσονται περίφημα στο χώρο του Ηρωδείου και μας θυμίσουν το ομιχλώδες Λονδίνο. Ξύλινα κοντέινερ που αλλάζουν χρήσεις κατά την διάρκεια της παράστασης από τους ίδιους τους ηθοποιούς.

17191338_1012371418904793_1556321641012435435_n

Τα κοστούμια είναι της Γεωργίνας Γερμανού και μας μεταφέρουν στην βικτωριανή εποχή.
Εκπληκτικοί οι φωτισμοί του Γιώργου Τέλλου δημιούργησαν μοναδικές σκηνές.
Η κινησιολογία της Ζωής Χατζηαντωνίου.

Τον βαρύτονο Χάρη Ανδριανό έχω την τύχη να τον θαυμάσω και στο παρελθόν. Η φωνή του βάλσαμο στα αυτιά μας, αλλά πολύ καλή και η σκηνική του παρουσία. Η αδικία που έχει υποστεί τον παρουσιάζει στα μάτια μου, συμπαθητικό, παρά τις σκληρές δολοφονίες του.

Η Νάντια Κοντογεώργη (κυρία Lovett) έχει δείξει τις τρομερές ικανότητές της και στο μιούζικαλ. Με την όμορφη και σωστή φωνή της είναι μία κωμική και τραγική παρουσία συγχρόνως. Με το ειδικό μακιγιάζ και τα ιδιαίτερα μαλλιά της είναι αγνώριστη. Είναι μία ικανότατη ηθοποιός που σε κερδίζει και με το τραγούδι και με τις υποκριτικές της ικανότητες. Μία γυναίκα μόνη, που δεν αντέχει την μοναξιά της, ζητά απεγνωσμένα να κάνει οικογένεια και δεν διστάζει να γίνει συνένοχος σε μία σειρά εγκλημάτων. Η παρουσία της, θεατρική και μουσική, είναι εκπληκτική. Παρά τα μικρά προβληματάκια που υπήρξαν για κάποια λεπτά στον ήχο, μας εξέπληξε. Φωνητικές και υποκριτικές ικανότητες στα ύψη. Της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για αυτό που μας προσέφερε.

Η Μυρσίνη Μαργαρίτη, η διεθνής σοπράνο, στο ρόλο της κόρης, έχει βαριές περγαμηνές που την συνοδεύουν. Μια όμορφη οπτασία επί σκηνής, με την εκπληκτική φωνή και σκηνική παρουσία της να μας συγκλονίζει.

Η ΄Αννα Κουτσαφτίκη, στο δύσκολο ρόλο της Lucy Parker- ζητιάνας μας κατακτά. Μια ακόμα υπέροχη και εκπληκτική παρουσία. Μια δυνατή ερμηνεία που δύσκολα ξεχνάς.

Ευχάριστη έκπληξη η ερμηνευτική ικανότητα του νεαρού και ήδη καταξιωμένου ηθοποιού Άρη Πλασκασοβίτη (Τομπίας). Ειδικά στο δεύτερο μέρος με καθήλωσε.

Ο Χριστόφορος Σταμπόγλου, σαν δικαστής, αλλά όχι αδέκαστος. Μια στοιβαρή ερμηνεία. Μια υπέροχη φωνή.

Ο Γιάννης Καλύβας, ο ερωτευμένος Άντονυ. Αεικίνητος και εκπληκτικός.

Ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος στον ρόλο του «ανταγωνιστή» κουρέα, σε μια δυνατή ερμηνεία.

20430049_1012371725571429_8502972315225613171_n
Εξαίσια μουσική, δυνατές λυρικές φωνές, εκπληκτικές ερμηνείες, όμορφα σκηνικά, τέλεια κινησιολογία, εξαιρετικοί φωτισμοί, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα και εμείς απολαύσαμε μία υπερπαραγωγή θρίλερ-όπερα.

IMG_8937-Edit-Recovered

Η πιο συγκλονιστική και σπουδαία ακριβή υπερ-παραγωγή του φετινού καλοκαιριού, κατέκτησε το κοινό που ενθουσιασμένο χειροκροτούσε για πολλή ώρα.

Μετά το sold out και την τεράστια απήχηση της, η παράσταση επαναλαμβάνεται στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στις 31 Αυγούστου 2017. Αν δεν την είδατε, μην χάσετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε την μαγική αυτή παράσταση. Θα σας ενθουσιάσει!

2185249

Ταυτότητα Παράστασης
Μουσική Διεύθυνση – Απόδοση – Σκηνοθεσία: Γιώργος Πέτρου
Σκηνικά: Πάρις Μέξης
Κοστούμια: Γιωργίνα Γερμανού
Φωτισμοί: Γιώργος Τέλλος
Κινησιολογία/χορογραφία: NN
Μουσική προετοιμασία/Διδασκαλία ensemble: Δημήτρης Γιάκας
Η Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής
Σουήνη Τόντ: Χάρης Ανδριανός
Κα Λαβεττ: Ναντια Κοντογεώργη
Τομπίας: Αρης Πλασκασοβίτης
Τζοάννα: Μυρσίνη Μαργαρίτη
Δικαστής Τέρπιν: Χριστόφορος Σταμπόγλης
Άντονυ: Γιάννης Καλύβας
Αντόλφο Πιρέλλι: Γιάννης Χριστόπουλος
Ζητιάνα: Άννα Κουσταφτίκη
Επίτροπος Μπάμφορντ: Χρήστος Κεχρής
Συμμετέχουν οι:
Λητώ Μεσσήνη, Χριστίνα Μιχαλάκη, Μαριλένα Χρυσοχοΐδη, Μαρία Μουρκούση, Αναστασία Κότσαλη, Μιράντα Μακρυνιώτη, Αθηνά Καστρινάκη, Βαγγέλης Αγγελάκης, Σταύρος Ζουλιάτης, Χρήστος Χριστοδούλου, Γιάννης Μανιατόπουλος, Αποστόλης Ψυχράμης, Νικόλας Μπογιατζής, Σωτήρης Τριάντης, Αντώνης Δήμου, Άγγελος Χονδρογιάννης.

 

Advertisements

Άφιξις/Με αφετηρία τη Μνηστηροφονία από την Οδύσσεια

H παράσταση άρχισε από το όμορφο λιμανάκι της Αρχαίας Επιδαύρου. Την ώρα που η θάλασσα έπαιρνε ένα διαφορετικό χρώμα, καθώς ο ήλιος έδυε. Εκεί όλοι οι συντελεστές της παράστασης, μαζί με τους θεατές, αλλά και τους απλούς επισκέπτες περιμέναμε την άφιξη του Οδυσσέα. Δέκα χρόνια περιπλάνησης. Πόσο γλυκιά μοιάζει η επιστροφή στην Ιθάκη. Τελειώνει ο νόστος του Οδυσσέα για την Ιθάκη του.

Επτά ομάδες, όσοι και οι ηθοποιοί.

Και κάθε ένας μας διηγείται και μία περιπέτεια του Οδυσσέα εκεί στο μικρό λιμάνι. Παρακολουθούμε εκστασιασμένοι το πρωτότυπο και όμορφο αυτό δρώμενο. Και μετά ανάλογα με το χρώμα ενός αποκόμματος που μας έδωσαν με το εισιτήριό μας ακολουθούμε και έναν ηθοποιό. Εγώ, έχοντας το μαύρο χαρτάκι, ακολούθησα τον Γιώργο Παπαγεωργίου. Τραγουδήσαμε το Τhat ‘s amore, ακολουθήσαμε το μονοπάτι με τις ολάνθιστες πορτοκαλιές, έχοντας μία φανταστική θέα του λιμανιού της Eπιδαύρου. Ο Γιώργος Παπαγεωργίου μάς αφηγήθηκε ένα κομμάτι από την Οδύσσεια και φθάσαμε στον Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου.

Μπαίνοντας στο Μικρό Θέατρο, στην σκηνή μας περίμενε ένα νέο δρώμενο: Ο Οδυσσέας και η Ευρύκλεια στέκονταν εκεί, περιμένοντας να καθίσουμε στις θέσεις μας. Παίζουν σιωπηλά.

Το παλάτι του Οδυσσέα το οριοθετούν οι φωτεινοί ράβδοι από λάμπες «νέον» (Πρωτότυποι φωτισμοί Αλέκου Αναστασίου). Σκηνικά Άννας Φιοντόροβα.

Η σκηνοθέτης Ιώ Βουλγαράκη, που είχε και την δραματουργική επεξεργασία, στάθηκε πάνω στο γνωστό μας κείμενο της Οδύσσειας, έχοντας όχημα την σπουδαία μετάφραση του Δ.Ν.Μαρωνίτη και επένδυσε στην αφήγηση και όχι στον ρεαλισμό. Η νέα αυτή παράσταση από την Ιώ Βουλγαράκη και την ομάδα ΠΥΡ, επιχειρεί να φωτίσει την ψυχική μας σύνδεση με μια από τις πιο αιματηρές σκηνές της ευρωπαικής λογοτεχνίας.

Ο Οδυσσέας επιστρέφει στην Ιθάκη του. Σε ποια Ιθάκη όμως; Είκοσι χρόνια απουσίας είναι πολλά. Όλα έχουν αλλάξει στο παλάτι του. Οι μνηστήρες γλεντοκοπούν και χαίρονται την περιουσία του, περιμένοντας την πιστή Πηνελόπη να αποφασίσει ποιον θα παντρευτεί και ποιος θα είναι ο νέος βασιλιάς.

H Θεά Αθηνά έρχεται στην Ιθάκη για να τον βοηθήσει. Πηγαίνει τον Οδυσσέα στην φτωχική καλύβα του Εύμαιου. Εκεί φέρνει και τον γιο του Τηλέμαχο, όπου καταστρώνουν το σχέδιο εξόντωσης των μνηστήρων.

Εμφανίζεται στο παλάτι σαν βοσκός (κοστούμια Μαγδαληνής Αυγερινού). Κανείς δεν τον αναγνωρίζει.

Χωρίς έλεος, χωρίς να ακούσει τα παρακάλια και τις ικεσίες των μνηστήρων εκατόν οκτώ μνηστήρες κείτονται νεκροί από τα βέλη του. Μαζί τους και όσες από τις υπηρέτριες του παλατιού ήταν με το μέρος τους. Μία σφαγή χωρίς όρια. Ανείπωτος πόνος, ανείπωτη θλίψη.

Σκληρή η εκδίκηση του Οδυσσέα και όπως μας λέει η σκηνοθέτης: «Ο Οδυσσέας γυρίζει σε έναν τόπο που κανείς εκτός της οικογενείας του δεν τον θυμάται πια. Σε τι επιστρέφει ο Οδυσσέας; Ποιος θυμάται πια τον απόντα βασιλιά; H παράσταση επικεντρώνεται στην στιγμή της επιστροφής, για να μιλήσει ακριβώς για το ανέφικτο της επιστροφής. Ο χρόνος κινείται αμείλικτα μόνο προς τα μπρος. Έτσι ο Οδυσσέας επιστρέφει σε ένα «φάντασμα ονείρου. Ο Οδυσσέας δεν σκοτώνει για λόγους τιμής ή εκδίκησης, αλλά για να αφανίσει ό,τι μαρτυρά την εικοσαετή απουσία από το σπίτι και με τον τρόπο αυτό να καταφέρει να επιστρέψει. Όμως αυτή η πράξη είναι καταδικασμένη σε αποτυχία».

Η μουσική είναι της Σαβίνας Γιαννάτου και γλυκαίνει με την ομορφιά της την παράσταση, ενώ στον βάθος της σκηνής με ηχητικούς αυτοσχεδιασμούς βρίσκεται ο Γιάννης Δεσποτάκης.

Μεγάλη ώθηση στην παράσταση δίνει η κινησιολογία της Σοφίας Πάσχου. Όλοι οι ηθοποιοί κινήθηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες της, κάνοντας την παράσταση ιδιαίτερη και δίνοντας ένα ιδιαίτερο στίγμα στην παράσταση.

Και οι επτά ηθοποιοί ήταν υπέροχοι.
Ο Αργύρης Ξάφης, στον ρόλο του Οδυσσέα, για άλλη μια φορά μας δείχνει τις ικανότητες του. Με πείσμα, κύρος, πυγμή, ορμή, μας παρουσιάζει τον μεγάλο ήρωα.

Η Δέσποια Κούρτη, η πιστή Πηνελόπη, «που την μέρα πλέκω, αλλά όλη την νύχτα ξηλώνω» όπως μας σιγοτραγουδά, μου άρεσε ιδιαίτερα. Μέσα στο ονειρεμένο φόρεμά της, μοιάζει σαν μια οπτασία που κινείται επί σκηνής και μας μαγεύει με την ερμηνεία και το τραγούδι της.

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου, παίζει τους ρόλους μνηστήρων. Γοητευτικός, φοβισμένος όταν εκλιπαρεί για την ζωή του. Ένας ηθοποιός με πολύ μεγάλες δυνατότητες.

Ο Αλέξανδρος Λογοθέτης, υποδυόμενος και αυτός κάποιους από τους πολλούς μνηστήρες ήταν εκπληκτικός.

Εξέχουσα η παρουσία του έμπειρου και μεγάλου ηθοποιού μας Γιώργου Μπινιάρη, στον ρόλο του Εύμαιου. Με μια απίστευτη ενεργητικότητα και νεανικότητα μας γοήτευσε από την αρχή από τα δρώμενα στο παλιό λιμάνι και σε όλη την διάρκεια της παράστασης.

Η Μαίρη Μηνά στον ρόλο της Αθηνάς ξετυλίγει σιγά-σιγά το ταλέντο της.

Ο Γιώργος Δικαίος στον ρόλο του Τηλέμαχου νέος και ταλαντούχος ηθοποιός.

Μια ιδιαίτερη παράσταση με την υπογραφή της ταλαντούχας Ιώς Βουλγαράκη. Βλέπουμε από μία διαφορετική οπτική γωνία την επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη του.

Ταυτότητα παράστασης

Aφιξις
Μετάφραση: Δ.Ν. Μαρωνίτης
Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Ιώ Βουλγαράκη
Σκηνικά: Άννα Φιοντόροβα
Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Μουσική: Σαβίνα Γιαννάτου
Κίνηση: Σοφία Πάσχου
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Σχεδιασμός προβολών: Μάριος Γαμπιεράκης, Χρυσούλα Κοροβέση
Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Χριστοδουλοπούλου
Αγγλικοί υπέρτιτλοι: Αγγελική Κοκκώνη

Παίζουν: Γιώργος Δικαίος, Δέσποινα Κούρτη, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Μαίρη Μηνά, Γιώργος Μπινιάρης, Αργύρης Ξάφης, Γιώργος Παπαγεωργίου
Μουσικός αυτοσχεδιασμός επί σκηνής: Γιάννης Δεσποτάκης
Sound design: Μανώλης Μανουσάκης
Ηχογράφηση: Studio 19st
Τις πανοπλίες έφτιαξε η Ιωάννα Πλέσσα. Τις κομμώσεις των κυρίων Λογοθέτη, Ξάφη, Παπαγεωργίου επιμελήθηκαν οι Talkin’ Heads.
Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου
Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου
Παρασκευή 7 και Σάββατο 8 Ιουλίου 2017, στις 9.30 μ.μ.

 

Sweeney Todd, O Δαιμόνιος κουρέας της Fleet Street

H Καμεράτα – Ορχήστρα των φίλων της Μουσικής- παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το μουσικό θρίλερ Sweeney Todd σε μουσική και στίχους του Stephen Sondheim και σενάριο του Hugh Wheeler.

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Broadway το 1979 σαρώνοντας τα βραβεία ΤΟΝΥ.

Την Δευτέρα 26 Ιουνίου παρακολουθήσαμε την ανοιχτή πρόβα. H παράσταση κάνει πρεμιέρα στις 29 Ιουλίου στο Ηρώδειο και είναι μία από τις πολυσυζητημένες παραστάσεις του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου.

Το έργο έγινε γνωστό στην Ελλάδα μετά την κινηματογραφική του μεταφορά με πρωταγωνιστή τον Johnny Depp, υπάρχουν όμως κάποιες διαφορές από το θέαμα που παρακολουθήσαμε στο Ηρώδειο.

sweeney-todd-708

O Γιώργος Πέτρου- που εκτός από την μουσική διεύθυνση, την απόδοση στα ελληνικά, έχει αναλάβει και την σκηνοθεσία- δεν ρίχνει βαρύτητα, δεν κάνει focus στους ατελείωτους φόνους, αλλά στην ψυχολογική κατάσταση που βρίσκεται ο άτυχος κουρέας.

c52e4b23e75ec27253444e795c47ca64_XL

Η παράσταση ακροβατεί ανάμεσα σε μιούζικαλ και όπερα, ανάμεσα σε κωμωδία και δράμα. Ανάμεσα στο φωτεινό και στο σκοτεινό.

Η μουσική είναι μεγαλειώδης και μας κόβει την ανάσα με την έναρξη της παράστασης.

Βικτωριανό Λονδίνο. Δέκατος ένατος αιώνας. Ο κουρέας Benjamin Barker (βαρύτονος Χάρης Ανδριανός) ζει ευτυχισμένος με την όμορφη σύζυγό του και περιμένουν το πρώτο τους παιδί. Ο διεφθαρμένος δικαστής Turpin (Χριστόφορος Σταμπόγλης) ερωτεύεται την όμορφη γυναίκα του κουρέα και εξορίζει τον ίδιο για 16 χρόνια στην Αυστραλία. Τα χρόνια περνούν βασανιστικά και φθάνει η ώρα που ο Barker επιστρέφει. Αλλάζει το όνομά του σε Sweeney Todd και ψάχνει να μάθει τι απέγινε η γυναίκα του και η κόρη του. Συναντά την κυρία Lovett (Nάντια Κοντογιώργη), γνωστή για τις πιο άνοστες πίττες του Λονδίνου. Χήρα, μόνη, διψά να δημιουργήσει οικογένεια. Οι δυο τους γίνονται ένα εκρηκτικό δίδυμο.

IMG_8937-Edit-Recovered

Αυτό που με εξέπληξε παρακολουθώντας το θρυλικό μιούζικαλ, δεν ήταν τα εγκλήματα, ούτε το άδικο αίμα. Ήταν η εμμονή του Todd για εκδίκηση. Τρόπος ζωής η ιδέα της εκδίκησης που του δηλητηριάζει την ψυχή του. Χάνεται στον ωκεανό του μίσους. Βλέπει μπροστά του μόνο αυτό που ο ίδιος θεωρεί «δικαιοσύνη».

Ένα άλλο σημείο που θίγεται είναι και η διαφορά των κοινωνικών τάξεων. Ο ισχυρός δικαστής μπορεί άδικα και χωρίς λόγο να εξορίσει έναν φτωχό βιοπαλαιστή.

Τα σκηνικά του Πάρη Μέξη, πρωτότυπα, απλά και ιδιαίτερα δένουν και εντάσσονται περίφημα στο χώρο του Ηρωδείου και μας θυμίσουν το ομιχλώδες Λονδίνο. Ξύλινα κοντέινερ που αλλάζουν χρήσεις κατά την διάρκεια της παράστασης.

Τα κοστούμια είναι της Γεωργίνας Γερμανού και μας μεταφέρουν σε μια άλλη εποχή.
Οι φωτισμοί είναι του Γιώργου Τέλλου και η κινησιολογία της Ζωής Χατζηαντωνίου.

Τον βαρύτονο Χάρη Ανδριανό έχω την τύχη να τον θαυμάσω και στο παρελθόν. Η φωνή του βάλσαμο στα αυτιά μας, αλλά πολύ καλή και η σκηνική του παρουσία. Η αδικία που έχει υποστεί τον παρουσιάζει στα μάτια μου, συμπαθητικό, παρά τις σκληρές δολοφονίες του.

2185249

Η Νάντια Κοντογεώργη (κυρία Lovett) έχει δείξει τις τρομερές ικανότητές της και στο μιούζικαλ. Με την όμορφη και σωστή φωνή της είναι μία κωμική και τραγική παρουσία συγχρόνως. Με το ειδικό μακιγιάζ και τα ιδιαίτερα μαλλιά της είναι αγνώριστη. Είναι μία ικανότατη ηθοποιός που σε κερδίζει και με το τραγούδι και με τις υποκριτικές της ικανότητες. Μία γυναίκα μόνη, που δεν αντέχει την μοναξιά της, ζητά απεγνωσμένα να κάνει οικογένεια και δεν διστάζει να γίνει συνένοχος σε μία σειρά εγκλημάτων.

Η Μυρσίνη Μαργαρίτη, η διεθνής σοπράνο, στο ρόλο της κόρης, έχει βαριές περγαμηνές που την συνοδεύουν. Μια όμορφη οπτασία επί σκηνής.

Η ΄Αννα Κουτσαφτίκη, στο δύσκολο ρόλο της ζητιάνας μας κατακτά.

Ευχάριστη έκπληξη η ερμηνευτική ικανότητα του νεαρού και ήδη καταξιωμένου ηθοποιού Άρη Πλασκασοβίτη (Τομπίας). Ειδικά στο δεύτερο μέρος με καθήλωσε.

Ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος στον ρόλο του «ανταγωνιστή» κουρέα, σε μια δυνατή ερμηνεία.

Εξαίσια μουσική, δυνατές λυρικές φωνές, εκπληκτικές ερμηνείες, όμορφα σκηνικά, τέλεια κινησιολογία, εξαιρετικοί φωτισμοί, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα και εμείς απολαύσαμε μία υπερπαραγωγή θρίλερ-όπερας.

Στην επίσημη πρεμιέρα μάς περιμένουν διάφορα εφέ, που θα πλουτίσουν ακόμα πιο πολύ την παράσταση .

Τα μαγικά χαρτάκια-εισιτήρια για την πρεμιέρα της 29ης Ιουλίου λιγοστεύουν. Προλάβετε να απολαύσετε μια ακριβή υπερπαραγωγή. Κρίμα που είναι για μία μόνο βραδιά. Ευχόμαστε να δοθούν περισσότερες παραστάσεις.

koyreaw1

Ταυτότητα Παράστασης
Μουσική Διεύθυνση – Απόδοση – Σκηνοθεσία: Γιώργος Πέτρου
Σκηνικά: Πάρις Μέξης
Κοστούμια: Γιωργίνα Γερμανού
Φωτισμοί: Γιώργος Τέλλος
Κινησιολογία/χορογραφία: NN
Μουσική προετοιμασία/Διδασκαλία ensemble: Δημήτρης Γιάκας

Η Καμεράτα-Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής

Σουήνη Τόντ: Χάρης Ανδριανός
Κα Λαβεττ: Ναντια Κοντογεώργη
Τομπίας: Αρης Πλασκασοβίτης
Τζοάννα: Μυρσίνη Μαργαρίτη
Δικαστής Τέρπιν: Χριστόφορος Σταμπόγλης
Άντονυ: Γιάννης Καλύβας
Αντόλφο Πιρέλλι: Γιάννης Χριστόπουλος
Ζητιάνα: Άννα Κουσταφτίκη
Επίτροπος Μπάμφορντ: Χρήστος Κεχρής

Συμμετέχουν οι:

Λητώ Μεσσήνη, Χριστίνα Μιχαλάκη, Μαριλένα Χρυσοχοΐδη, Μαρία Μουρκούση, Αναστασία Κότσαλη, Μιράντα Μακρυνιώτη, Αθηνά Καστρινάκη, Βαγγέλης Αγγελάκης, Σταύρος Ζουλιάτης, Χρήστος Χριστοδούλου, Γιάννης Μανιατόπουλος, Αποστόλης Ψυχράμης, Νικόλας Μπογιατζής, Σωτήρης Τριάντης, Αντώνης Δήμου, Άγγελος Χονδρογιάννης.

ΠΕΤΑΕΙ – ΠΕΤΑΕΙ του Marc Camoletti

Παλαιότερα- μακρινά καλοκαίρια στην Αθήνα. Ζέστη ανυπόφορη. Δεν υπήρχαν air-conditions, oύτε πισίνες. Ευτυχώς και οι πολυκατοικίες ήταν πολύ λιγότερες. Δροσιά βρίσκαμε τα βράδια στα θερινά τα σινεμά, με αγιόκλημα και γιασεμιά, που τραγούδησε και ο Λουκιανός. Μυρωδιές που δρόσιζαν την ψυχή μας. Και ένας ουρανός γεμάτος αστέρια.

Εκτός από τα θερινά τα σινεμά, διασκέδασή μας ήταν και τα αναψυκτήρια. Πρώτο το αναψυκτήριο στο Πεδίον του Άρεως με τον Γιώργο Οικονομίδη. Το Green Park, με τον Όμηρο Αθηναίο. Το Άκρον στην οδό Λένορμαν, με τον Γιάννη Μπουρνέλλη, τα Αστέρια στο Σταθμό Λαρίσης και αρκετά άλλα. Εκεί γνωρίσαμε μεγάλους καλλιτέχνες και οι βραδιές μας είχαν κάτι δροσερό, ονειρικό.

Αυτός είναι και ο λόγος που λατρεύω τον κήπο του Θεάτρου Χυτήριο. Μου θυμίζει εκείνες τις όμορφες βραδιές. Το Θέατρο Χυτήριο στην Ιερά Οδό είναι ένα πολιτιστικό κέντρο. Διαθέτει χειμερινή αίθουσα θεάτρου, εντυπωσιακό και ατμοσφαιρικό μπαρ και έναν υπέροχο κήπο, όαση στην καρδιά της ανεπανόρθωτα λαβωμένης Αθήνας μας. Διοργανώνει θεατρικές και μουσικές εκδηλώσεις.

Απόψε παρακολούθησα την κωμωδία «Πετάει – Πετάει» του Marc Camoletti σε μετάφραση Βάσιας Παναγοπούλου, διασκευή Γιώργου Βάλαρη και Στέλιου Παπαδόπουλου. Η κωμωδία έχει γίνει γνωστή με το όνομα “Boeing – Boeing” και έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία και στο θέατρο και στον κινηματογράφο.

Ο Μάνος (Μάνος Ιωάννου) είναι ένας πετυχημένος αρχιτέκτονας. Του αρέσει να κοροϊδεύει την ζωή και να παίζει με τις γυναίκες. Έχει καρδιά «αεροδρόμιο». Έτσι έχει σχέσεις συγχρόνως με τρεις κοπέλες αεροσυνοδούς από διαφορετικές εταιρίες, για να μην μπερδεύεται και με τις ώρες των πτήσεων. Μία Τουρκάλα (Αγγελική Δαλιάνη), μια Ιταλίδα (Μαρία Κορινθίου) και μία Γερμανίδα (Βίκυ Κάβουρα). Όλα κυλούν ομαλά για τον νεαρό μας «μαχαραγιά» μέχρι την στιγμή που φτάνει στο σπίτι του ο ξάδελφός του ο Σήφης (Μάνος Παπαγιάννης) και μια μέρα ακυρώνονται και μπερδεύονται οι πτήσεις. Τότε αρχίζει και το μεγάλο μπέρδεμα στην ζωή του Μάνου. Ακολουθούν τραγελαφικές στιγμές, απρόοπτα, κωμικές ανατροπές, που προκαλούν το αβίαστο γέλιο μας. Χωρίς βωμολοχίες, αλλά με όμορφες ατάκες. Με την βοήθεια της πανέξυπνης οικονόμου του Κούλας (Σοφία Βογιατζάκη) θα προσπαθήσει να διορθώσει την κατάσταση.

O Mάνος Παπαγιάννης στο ρόλο του Σήφη, κλέβει την παράσταση. Με την κρητική του διάλεκτο, τις ατάκες του, την αφέλειά του, τις όμορφες μαντινάδες του, απογειώνει την παράσταση. Μια αξέχαστη ερμηνεία, ίσως η καλύτερη θεατρική στιγμή του μέχρι τώρα. Ικανότατος πιλότος σε μία πτήση γέλιου.

Αγγελική Δαλιάνη, σε μία πολύ ενδιαφέρουσα κατάσταση και ερμηνεία. Με την τούρκικη προφορά της, την εκπληκτική σκηνική της παρουσία, κερδίζει το χειροκρότημά μας.

Η Μαρία Κορινθίου, ιταλίδα, ναζιάρα, ζηλιάρα και καταπληκτική ερμηνεία.

Η Βίκυ Κάβουρα πανέμορφη, δροσερή, αγαπησιάρα, έχει μία καταπληκτική παρουσία στο θεατρικό σανίδι.

Μοναδική, πληθωρική η σκηνική παρουσία της Σοφίας Βογιατζάκη, με αφοπλιστική αφέλεια και φοβερές ατάκες.

Πολύ καλός ο Μάνος Ιωάννου στο ρόλο του νεαρού που ζει για την εφήμερη ευτυχία.

Όλα εγγυώνται ένα αξέχαστο, ξένοιαστο καλοκαιρινό βράδυ. Και οι ερμηνείες και η όμορφη μετάφραση της Βάσιας Παναγοπούλου. Και η διασκευή των Στέλιου Παπαδόπουλου και Γιώργου Βάλαρη.

Ο Γιώργος Βάλαρης έχει και την σκηνοθεσία, καλοδουλεμένη, με γρήγορο ρυθμό.

Όμορφo το νέο σκηνικό του Διονύση Χριστοφιλογιάννη, με χρωματιστές πινελιές.

Εντυπωσιακά, μοντέρνα και πολύχρωμα τα κοστούμια του Αλέξη Φούκου.

Αξέχαστα τραγούδια δεκαετίας 1970 μας συντροφεύουν. Όμορφες και οι κρητικές μαντινάδες..

Παρακολούθησα την παράσταση απολαμβάνοντας το ποτό μου και ρίχνοντας κλεφτές ματιές στον ουρανό. Είχε και καινούργιο φεγγάρι.

Κυρίες και κύριοι προσδεθείτε. Η πτήση ξεκινά και προβλέπονται δύο ώρες αναταράξεων γέλιου.

Μην χάσετε να δείτε την παράσταση στην αυλή του Χυτήριου. Άλλη αίσθηση.

Ταυτότητα Παράστασης

Θέατρο Χυτήριο

Μετάφραση: Βάσια Παναγοπούλου
Διασκευή: Στέλιος Παπαδόπουλος & Γιώργος Βάλαρης
Σκηνοθεσία-μουσική επιμέλεια: Γιώργος Βάλαρης
Σκηνικά: Διονύσης Χριστοφιλογιάννης
Κοστούμια: Αλέξης Φούκος
Φωτισμοί: Λοίζος Λοίζου
Βοηθός σκηνοθέτη: Καλλιόπη Κοτζαηλία
Χορογραφία: Nancy Lemon
Φωτογράφιση παράστασης: Ρούλα Ρέβη

Παίζουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά): Σοφία Βογιατζάκη, Αγγελική Δαλιάνη, Μάνος Ιωάννου, Βίκυ Κάβουρα, Μαρία Κορινθίου,  Μάνος Παπαγιάννης.

Mακτούμπ της Μαίης Σεβαστοπούλου

Tο νεοκλασικό της οδού Σπάρτης 14 αποτελεί ένα κόσμημα για την πολύπαθη περιοχή. Ο πολυχώρος ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ κερδίσει το θεατρόφιλο κοινό, με τις ποιοτικές παραστάσεις και συναυλίες του. Είχα την χαρά ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου κ.Βασίλης Βλάχος να μου κάνει μία μικρή ξενάγηση στο υπέροχο αρχοντικό, με τον πανέμορφο κήπο. Το κτίριο χτίστηκε την δεκαετία του 1930. Τότε που το ένα μετά το άλλο πανέμορφα νεοκλασικά χτίζονταν στην Αθήνα και δυστυχώς αργότερα έπεσαν θύματα της αντιπαροχής.

Στο όμορφο αυτό νεοκλασικό πέρασε ένα μέρος της ζωής του ο μεγάλος μας συγγραφέας Μ.Καραγάτσης. Αγοράστηκε από Έλληνα που ζούσε στην Αίγυπτο.

Στον χώρο αιωρείται ο αέρας της παλιάς του αίγλη. Στον όμορφο προθάλαμό του προσφέρονται στους θεατές αναψυκτικά, κρασί. Και εκεί στο σαλόνι του Καραγάτση κάθομαι και περιμένω να δω την παράσταση «Μακτούμπ» της Μαίης Σεβαστοπούλου. Το θέατρο κατάμεστο και αναμένοντας την έναρξη σκέπτομαι πόσοι «μεγάλοι» της εποχής του Καραγάτση, έχουν καθίσει στον ίδιο χώρο και τι όμορφες φιλολογικές συζητήσεις θα έχουν γίνει.

Σε ένα αστικό μικρό διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας. Δύο αδελφές. Η μία με ασθενική και ευαίσθητη υγεία. Ζει σχεδόν κλεισμένη στον εαυτό της και στους τέσσερις τοίχους, παρέα με τα χάπια της και τις αναμνήσεις της. Η δεύτερη αδελφή αγωνίζεται. Η σύνταξη μικρή. Η κρίση τις λυγίζει. Πρέπει να εργαστεί. Κάνει όμως ακόμα όνειρα για το μέλλον. Η τρίτη αδελφή, αν και δεν έμενε μαζί τους, εμφανίζεται από το πουθενά, αν και ποτέ δεν έφυγε από τις σκέψεις των άλλων αδελφών.

Τρεις αδελφές, που παιδούλες ακόμα, αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από τις ρίζες τους, να φύγουν για πάντα από την Αίγυπτο, την Αλεξάνδρεια της καρδιάς του. Την Αλεξάνδρεια των παιδικών τους χρόνων. Αναμνήσεις γλυκές περνούν από τα μάτια τους, το μυαλό τους. Μπροστά και στα δικά μας μάτια.

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον

Έχουν υποταχτεί στην μοίρα τους. «Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον» έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. «Μακτούμπ» έλεγαν οι Αιγύπτιοι εννοώντας το ίδιο. Είναι γραμμένο. Είναι γραφτό. Έτσι ήταν τυχερό να γίνει. Λέξεις γνωστές μας. Δεν ξέρω αν αυτή η μοιρολατρία βοηθά την ψυχολογία μας, να πιστεύουμε ότι όλα είναι γραμμένα από την ώρα γέννησής μας, ότι δεν μπορούμε να πράξουμε αλλιώς και κάποιο αόρατο χέρι, οι μοίρες, έγραψαν το μέλλον μας και εμείς ανήμποροι ακολουθούμε τα γραμμένα. ‘Ισως να μας βοηθά να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις αντιξοότητες της ζωής. Να έχουμε το άλλοθι ότι «αυτό ήταν το πεπρωμένο μας».

Το κείμενο της Μαίης Σεβαστοπούλου γλυκό, σαν γλυκό σερμπέτι της Αλεξάνδρειας. Μας γεμίζει ανάμικτα συναισθήματα, πικρά και χαρούμενα, τρυφερά και σκληρά. Βιωματικές οι αφηγήσεις της – η μεγάλη ηθοποιός και σκηνοθέτης – έχει γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια. Αγάπη και μίσος στις καρδιές των αδελφών. Τι θα υπερισχύσει; Παλιά μυστικά, καλά φυλαγμένα βαθειά στις ψυχές τους έρχονται στην επιφάνεια. Μέχρι το τέλος της παράστασης βρισκόμαστε σε αγωνία.

Η σκηνοθεσία της Μαίης Σεβαστοπούλου έχει ενέργεια, γρήγορους ρυθμούς. Εστιάζει στις προσωπικότητες των τριών αδελφών και μας κρατά σε εγρήγορση διαρκώς.

Οι ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστριών είναι συναρπαστικές και πολύ δεμένες μεταξύ τους. Θα χαρακτήριζα την παράσταση σαν ένα «διαμάντι» θεατρικό. Ένα υπέροχο κείμενο, συνάντησε τρεις καταπληκτικές και συγκλονιστικές ερμηνείες. Με την όμορφη, νοσταλγική μουσική, τα παλιά παραμύθια, τα παιχνίδια των παιδικών χρόνων, τις αναμνήσεις  της Αλεξάνδρειας της τέχνης και του πολιτισμού, τον αργό καρσιλαμά, τους ωραίους φωτισμούς, να δημιουργούν ένα θεατρικό κέντημα.

Η Μαίη Σεβαστοπούλου, η τρίτη αδελφή, που έρχεται ξαφνικά να «αναστατώσει» τις ζωές των υπολοίπων, είναι συναρπαστική στην ερμηνεία της. Ένα φοβισμένο όν που ζητά απεγνωσμένα βοήθεια και συγχρόνως έχει μια αξιοζήλευτη αξιοπρέπεια. Βιώνει όπως πάντα τον ρόλο της. Δεν παίζει, ζει αυτό που κάνει.

Η Δέσποινα Πόγκα, δεν τα παρατά. Θέλει να ζήσει. Θέλει να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Αγκιστρωμένη στο να βοηθά όλη της την ζωή, ήρθε ο καιρός να σκεφτεί και τον εαυτό της. Φροντίζει να κρατήσει τις ισορροπίες. Το «μακτούμπ» όμως, άλλα έχει γράψει για αυτήν. Γλυκιά, υπομονετική, συμπαθής. Μια ακόμη εξαιρετική, φυσική, όμορφη ερμηνεία.

Η Μαρία Μακρή, η αδελφή με την εύθραυστη υγεία, αποδεικνύεται ένα πονεμένο πλάσμα, που η ζωή την αδίκησε, της έδειξε το άσχημο, σκληρό πρόσωπό της. Άλλη μία εκπληκτική ερμηνεία. Παίζει με τις κινήσεις των ματιών, των χεριών της, του σώματός της. Πικρόχολη, έντρομη. Εκμεταλλεύεται την υγεία της για να έχει δίπλα την αδελφή της. Εκπληκτικές οι σκηνές Μαρίας Μακρή και Μαίης Σεβαστοπούλου. Το παρελθόν τις ενώνει και τις χωρίζει ταυτόχρονα. Η σκληρότητα των προσώπων γαληνεύει μπροστά στις αναμνήσεις που τις ενώνουν.

Συγκινητικό το φινάλε με τις τρεις πρωταγωνίστριες να θυμούνται τα παιδικά τους παιχνίδια και τραγούδια.

Μια παράσταση που με άγγιξε πολύ, μου άρεσε και λόγω του περιορισμένου αριθμού παραστάσεων για φέτος, πρέπει να έχει το θεατρόφιλο κοινό την ευκαιρία να την απολαύσει και του χρόνου. Εγώ θα την ξαναδώ με χαρά!

Ταυτότητα Παράστασης

Πολυχώρος Τέχνης Αλεξάνδρεια

Σπάρτης 14, Πλατεία Αμερικής

Mακτούμπ της Μαίης Σεβαστοπούλου

Κείμενο-σκηνοθεσία: Μαίη Σεβαστοπούλου

Πρωταγωνιστούν :

Μαρία Μακρή, Δέσποινα Πόγκα, Μαίη Σεβαστοπούλου

Φωτογραφίες: Γεωργία Σιέττου, Στέλιος Δανιήλ

Ημέρες παραστάσεων:
Σάββατο20, Κυριακή 21, Δευτέρα22, Τρίτη23 Μαΐου
Σάββατο 27, Κυριακή 28, Δευτέρα 29, Τρίτη 30 καιΤετάρτη 31 Μαΐου2017
Ώρες παραστάσεων:
Σάββατο, Δευτέρα, Τρίτη: ώρα 9:00 μμ
Κυριακήώρα 8:00μμ
Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Εισιτήρια: 10 ευρώ, 8 ευρώ(φοιτητικό), 6 ευρώ(ανέργων)
Τηλέφωνα κρατήσεων: 210-8673.655, 6974-40.80.16

To Φως του Γκαζιού του Πάτρικ Χάμιλτον

Λονδίνο 1890. Στο αρχοντικό της Μπέλλας. Mόλις έχει παντρευτεί τον κατά πολύ μεγαλύτερό της Τζακ, πιστεύοντας ότι κοντά του θα βρει αγάπη και σιγουριά. Μένουν στην παλιά βίλα της θείας της- εδώ που εκείνη δολοφονήθηκε πριν αρκετά χρόνια. Ο δολοφόνος δεν βρέθηκε ποτέ, ούτε η συλλογή με τα πολύτιμα διαμάντια της. Η ευτυχία γρήγορα, όμως, την εγκαταλείπει. Η συμπεριφορά του συζύγου αλλάζει. Είναι ένας άλλος άνθρωπος.

Μουντό και παγερό το νέο περιβάλλον της. Στην ατμόσφαιρα αιωρείται τρόμος και φόβος.

Τα βράδια μόνο το φως του γκαζιού που σιγοτρέμει κρατά συντροφιά στην όμορφη Μπέλλα (Τάνια Τρύπη). Μόνη, φοβισμένη, τρομαγμένη, μοιάζει με ένα αγρίμι. Αισθάνεται ότι τρελαίνεται, ακολουθώντας τα χνάρια της μητέρας της. Παγωμάρα, απελπισία κυριεύει την ψυχή της. Τα βήματα που ακούει από τον επάνω όροφο του σπιτιού, όταν ο σύζυγός της Τζακ (Στέφανος Κυριακίδης) λείπει είναι αληθινά ή αποκύημα της ταραγμένης προσωπικότητάς της; Δεν θυμάται αρκετά πράγματα. Αντικείμενα, λογαριασμοί εξαφανίζονται ως δια μαγείας. Ναι, είναι σίγουρη ότι κάτι δεν πάει καλά με την ίδια. Κάτι σοβαρό της συμβαίνει, μέχρι την ημέρα που ο επιθεωρητής Ραφ (Παναγιώτης Πετράκης) της χτυπά την πόρτα. Η ψυχολογία της σιγά-σιγά αλλάζει. Το κουβάρι ξετυλίγεται, το πέπλο μυστηρίου απομακρύνεται από τα μάτια της. Βλέπει καθαρά, ανακαλύπτει τι της συμβαίνει.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΓΚΑΖΙΟΥ
ΘΕΑΤΡΟ ΒΕΑΚΗ

Το έργο γράφτηκε το 1938 από τον Βρετανό συγγραφέα Πάτρικ Χάμιλτον. (17 Μαρτίου 1904 – 23 Σεπτεμβρίου 1962). Κάποια από τα θεατρικά έργα που τον έκαναν ιδιαίτερα γνωστό και πλούσιο από σχετικά μικρή ηλικία, ήταν τα Gas Light, Rope και The Duke in Darkness. Ένα τρομακτικό ατύχημα τον παραμόρφωσε. Όταν η καριέρα του άρχισε να φθίνει οδηγήθηκε σε μελαγχολία και τελικά απεβίωσε πρόωρα.

3215762

Το Φως του Γκαζιού είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ και ακολουθεί την παράδοση των σπουδαίων θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ και της Άγκαθα Κρίστι. Στην Ελλάδα έχει ξαναπαιχτεί αρκετές φορές με μεγάλες πρωταγωνίστριές μας. Πρώτη η Μαρίκα Κοτοπούλη και ακολούθησαν οι Κατερίνα Ανδρεάδη, η Αντιγόνη Βαλάκου, η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, η Κάκια Αναλυτή και η Βάσια Παναγοπούλου. Και φυσικά έχει κάνει και μία λαμπρή πορεία στον κινηματογράφο, το 1944, αποσπώντας επτά βραβεία Όσκαρ με την Ίνγκριντ Μπέργμαν, τον Σαρλ Μπουαγέ και τον Τζόζεφ Κότερν σε σκηνοθεσία Τζωρτζ Κιούκορ με τον τίτλο “Gaslight”.

Ο όρος Gaslighting είναι ένας όρος γνωστός στην ψυχιατρική και στην ψυχολογία. Είναι μία μέθοδος που συχνά χρησιμοποιείται από ανθρώπους ψυχοπαθείς ή ναρκισσιστές. Είναι μια μορφή χειραγώγησης που προσπαθεί να βάλει υποψίες σε έναν άνθρωπο (υποψήφιο θύμα) και να το κάνει να αμφισβητήσει την ίδια του την μνήμη, την λογική του, να αποσταθεροποιήσει το ίδιο το άτομο και να καταστρέψει την αντίληψη της πραγματικότητας του. Να πιστεύει ότι η αλήθεια είναι ψέμα και το ψέμα είναι αλήθεια. Συναντάται συχνά σαν ψυχιατρικός όρος και σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας κατά των γυναικών.

18402062_10210595315891766_2993526009593239848_o

Ο Αλέξανδρος Κοέν έχει κάνει την μετάφραση και την σκηνοθεσία στο έργο. Μία ενδιαφέρουσα μετάφραση με ωραίο και μεστό λόγο. Απρόοπτο και διαφορετικό το τέλος της παράστασης από το τέλος του βιβλίου. Η σκηνοθεσία του έχει δώσει βαρύτητα στην ψυχολογική κατάσταση της πρωταγωνίστριας. Παρουσιάζει ένα δυνατό θρίλερ χωρίς πομπώδεις σκηνές τρόμου. Πράγματι πολύ ενδιαφέρουσα η σκηνοθετική του ματιά.

Οι φωτισμοί του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου εντυπωσιακοί, εντείνουν το μυστήριο και την αγωνία μας.

Τα σκηνικά της Χριστίνας Κωστέα μάς παραπέμπουν σε μία αριστοκρατική έπαυλη βικτωριανής εποχής. Βαριά επίπλωση, μακριές βελούδινες κουρτίνες, πολύτιμα σκεύη και πανάκριβοι πίνακες στολίζουν το σαλόνι.

Τα κοστούμια της ιδίας, όμορφα, πολυτελή μας μεταφέρουν στην εποχή που διαδραματίζεται η παράστασή μας. Yπέροχος ο συνδυασμός χρωμάτων.

Ο συγγραφέας θίγει το θέμα της επιβολής εξουσίας . Στην συγκεκριμένη περίπτωση του συζύγου προς την γυναίκα του.

Στο έργο του «1984», που φέτος έγινε πασίγνωστο, μετά το ανέβασμά του σε αθηναϊκή σκηνή, ο Όργουελ αναφέρει «Αληθινή δύναμη δεν είναι η δύναμη πάνω στα πράγματα, αλλά πάνω στους ανθρώπους. Δύναμη είναι να κομματιάζεις το ανθρώπινο μυαλό και να το ξανασυναρμολογείς δίνοντάς του το σχήμα που επιθυμείς». Αυτό ακριβώς κάνει και ο σύζυγος. Με τον φόβο που προκαλεί, σημαδεύει κατ’ ευθείαν στο μυαλό της Μπέλλας. Την κάνει άβουλη και υποχείριό του. Την κάνει να αμφιβάλλει για την ψυχική της υγεία.

Και οι τέσσερις ηθοποιοί δείχουν ότι έχουν «δουλέψει» πολύ τις ερμηνείες του.

Η Τάνια Τρύπη, που την έχουμε δει και θαυμάσει σε εντελώς διαφορετικούς ρόλους έχει μία εκπληκτική ερμηνεία. Ευάλωτη, σαστισμένη, καταπιεσμένη, κακοποιημένη, αδύναμη, χαμένη. Ας μην ξεχνάμε ότι έχει να αναμετρηθεί σε ρόλο που έχουν παίξει μεγάλες πρωταγωνίστριες του θεάτρου μας και η σύγκριση είναι αναπόφευκτη. Τόλμησε όμως να αναλάβει ένα δύσκολο ρόλο και μας εξέπληξε ευχάριστα με τις δυνατότητές της και την ερμηνευτική της δεινότητα. Μας γοήτευσε.

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΓΚΑΖΙΟΥ
ΘΕΑΤΡΟ ΒΕΑΚΗ

Ο Στέφανος Κυριακίδης, στο ρόλο του συζύγου, πιστεύει ότι είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, μέχρι την στιγμή που γίνεται ο ίδιος θύμα. Αδίστακτος, εριστικός. Έμπειρος, ικανότατος ηθοποιός ξέρει πώς να σταθεί άνετα στην σκηνή και να αποσπάσει τα θερμά συγχαρητήριά μας. Άλλος ένας ρόλος που του «ταίριαζε γάντι» και τον ερμήνευσε υπέροχα.

Έκπληξη η ερμηνεία του Παναγιώτη Πετράκη στο ρόλο του επιθεωρητή Ραφ. Άνετος στην σκηνή. Άρτιος υποκριτικά. Σοβαρός και απολαυστικός. Με γοήτευσε. Συγχρόνως με κάποιες ατάκες του κατά την ανάκριση, προκάλεσε το γέλιο μας που πράγματι χρειαζόμασταν. Μου άρεσε ιδιαίτερα και έδωσε μία «δυνατή ώθηση» στην παράσταση.

Στο ρόλο της καλοσυνάτης, διακριτικής και πιστής υπηρέτριας Νάνσυ, η καλή μας ηθοποιός Αλίκη Μπομποτά, προκάλεσε το ενδιαφέρον μας με την πολύ καλή ερμηνεία και παρουσία της.

Η νεαρή Μελίνα Βαμβακά σαν Ελίζαμπεθ, έπαιξε με μπρίο και νεανική ορμή.

Μια πολύ αξιόλογη παράσταση, που μου άρεσε ιδιαίτερα και σας συνιστώ να μην την χάσετε. Στο ιστορικό και αγαπημένο θέατρο Βεάκη μέχρι τέλος Μαίου.

FOS 1

Ταυτότητα Παράστασης
Το φως του γκαζιού
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Κοέν
Σκηνικά-Κοστούμια: Χριστίνα Κωστέα
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Βοηθός σκηνοθέτη: Τίφανη Δανιήλ
Φωτογραφίες: Νικόλας Κομίνης
Δημόσιες σχέσεις – προβολή: Μαργαρίτα Δρούτσα
Πρωταγωνιστούν
Στέφανος Κυριακίδης (Τζακ),
Τάνια Τρύπη (Μπέλλα),
Παναγιώτης Πετράκης (Ραφ),
Αλίκη Μπομποτά (Νάνσυ)
Μελίνα Βαμβακά (Ελίζαμπεθ)
Θέατρο Βεάκη
Στουρνάρη 32
• Τηλέφωνο: 210 5223522
• Παραστάσεις: Κάθε Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 20.00
• Τιμή εισιτηρίου: Γενική είσοδος 16 ευρώ. Ανέργων, φοιτητικό, παιδικό, ΑΜΕΑ 12 ευρώ
• Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά (Χωρίς διάλειμμα)

Eλιγμοί του Eduardo Gallan

Στο Θέατρο 104 ανέβηκε σε πανελλήνια πρώτη το έργο του Ισπανού συγγραφέα Eduardo Gallan σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά και μετάφραση Μαρίας Φωτεινάτου.

O Eduardo Galán γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1957 και είναι δραματουργός, συγγραφέας, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και καθηγητής Λογοτεχνίας. Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία (Premio Calderón de Teatro για το έργο La sombra del poder, Premio Lazarillo de Tormes de Teatro για το έργο La silla voladora, Premio de Teatro Enrique Llovet για το έργο La amiga del rey).

imagen_1024x768_476

Το έργο αναφέρεται στα όρια της εξουσίας. Στην κατάχρηση της εξουσίας. Πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι στους άλλους όταν έχουν στα χέρια τους οποιαδήποτε μορφή εξουσίας. Είτε είναι ένας σκηνοθέτης που σε ένα casting για ένα ρόλο εκβιάζει τον υποψήφιο ηθοποιό, είτε είναι ένας υπολοχαγός που κάνει κατάχρηση της εξουσίας του σε μία γυναίκα-στρατιώτη. Ποιος ο ρόλος του θύτη και ποιος του θύματος; Kαι πώς θα αντιδράσει το υποψήφιο θύμα; Θα αμυνθεί ή θα παραδοθεί αμαχητί;

Ο Αβραάμ Λίνκολν έλεγε πως «σχεδόν όλοι οι άνθρωποι μπορούν να αντέξουν τις αντιξοότητες, αλλά αν θες να δοκιμάσεις το χαρακτήρα ενός ανθρώπου, δώσε του εξουσία». Και αυτό είναι μεγάλη αλήθεια. Δεν είναι ακριβές το ότι ο άνθρωπος μεταμορφώνεται με το που του δίνεται εξουσία. Η αλήθεια είναι πως η εξουσία λειτουργεί σαν καθρέφτης και φανερώνει το πραγματικό πρόσωπο του καθενός.

Κάθε εξουσία είναι εντελώς ταπεινωτική. Εξευτελίζει τόσο εκείνον που την ασκεί όσο κι εκείνον που την υφίσταται -Oscar Wilde

O σκηνοθέτης Θοδωρής Βουρνάς μας παρουσιάζει μία καλοστημένη και καλοδουλεμένη παράσταση με την ειδική σκηνοθετική του ματιά. Κάθε ηθοποιός έχει «τον χώρο» του. Ξεχωρίζει τις ιστορίες.

Τα σκηνικά απλά, λιτά της Κασσιανής Λεοντιάδου. Τέσσερις καθρέφτες διπλής όψεως κοσμούν και δεσπόζουν στον τοίχο και τραβούν την προσοχή μας. Την αντανάκλαση των προσώπων των ηθοποιών στους καθρέφτες χρησιμοποιεί και ο σκηνοθέτης.

Οι φωτισμοί της Κατερίνας Μαραγκουδάκη ιδιαίτεροι. Φωτίζουν τα πρόσωπα των ηθοποιών και το απόλυτο σκοτάδι χωρίζει τις ιστορίες μεταξύ τους.

Η Δήμητρα Στάικου στο ρόλο μιας νεαρής κοπέλας με όνειρα για καριέρα στρατιωτικού, όπως ο πατέρας της. Ξαφνικά βρίσκεται αντιμέτωπη με μία σκληρή πραγματικότητα. Μάχεται, φωνάζει, διαμαρτύρεται. Ντροπιάστηκε και ζητά δικαίωση. Ζητά εκδίκηση. Να τιμωρηθεί ο στρατιωτικός που κάνοντας κατάχρηση της εξουσίας του την κουρέλιασε ψυχικά και σωματικά. Πολύ καλή και δυνατή στην ερμηνεία της. Από μία γλυκιά, ερωτευμένη νεαρή κοπέλα μεταμορφώνεται σε ύαινα.

Δήμητρα-Στάικου-Ελιγμοί-1
Ο Άλεξ Νταβρής, ο υπολοχαγός, αυστηρός, άκαμπτος, ειρωνικός, έχοντας επίγνωση της δύναμης του και της εξουσίας που ασκεί στους άλλους, μεταμορφώνεται σε ένα σκληρό, αδίστακτο βιαστή, αδιαφορώντας για το κακό που προκαλεί σε ένα νεαρό κορίτσι και στα όνειρά του για στρατιωτική καριέρα. Γίνεται ένας κοινός εκβιαστής και απειλεί την κοπέλα για το τι θα της συμβεί αν τον καταγγείλει. Η ερμηνεία του δυνατή και συναρπαστική.

Αλέξανδρος-Νταβρής-Ελιγμοί-1

Ο Τάκης Παρασκευόπουλος είναι ο έμπειρος σκηνοθέτης. Εκμεταλλεύεται την δύναμή του και την ασκεί στους ηθοποιούς που ζητούν έναν ρόλο σε μία ταινία, σε μία θεατρική παράσταση. «Θα σε κάνω μεγάλο ηθοποιό». Αρκεί να υποκύψει στις ερωτικές του διαθέσεις. Ξέρει τον τρόπο να «χρησιμοποιεί» και να εκμεταλλεύεται το υποψήφιο θύμα του. Μία πολύ όμορφη ερμηνεία του νεαρού ηθοποιού, που με κάποιες πιο ανάλαφρες ατάκες, καταφέρνει να αποφορτίσει την βαριά ατμόσφαιρα.

Τάκης-Παρασκευόπουλος-Ελιγμοί-1 (1)

Ο Λάζαρος Βασιλείου, νεαρός ηθοποιός, ψάχνει για εργασία. Θέλει πάση θυσία να κερδίσει τον ρόλο στην παράσταση «Ο θάνατος του εμποράκου». Πηγαίνει με μεγάλη αισιοδοξία στο casting, έχει μάθει απταίστως τον ρόλο του. Όμως δεν είναι το πόσο καλά θα παρουσιάσει τον ρόλο, αλλά πόσο καλά θα φερθεί στον σκηνοθέτη. Ξαφνιασμένος, απογοητευμένος, νιώθει απαίσια, νιώθει ντροπιασμένος. Πολύ όμορφη η σκηνική του παρουσία.

Λάζαρος-Βασιλείου-Ελιγμοί-1

Οι νεαροί ηθοποιοί έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και μας έδειξαν ότι έχουν ένα λαμπρό θεατρικό μέλλον. Με εντυπωσιακές, γεμάτες νεύρο και νεανική ορμή ερμηνείες.

« Όσο όμως κι αν οι ήρωες επιχειρούν να «αν-ελιχτούν», το κοινωνικό σύστημα επεμβαίνει, περιορίζοντας τα περιθώρια τους και στερώντας τους την ικανότητα να εξουσιάζουν ακόμη και τον ίδιο τους τον εαυτό».

Μια νεανική παράσταση που θίγει και αναφέρεται όχι μόνο στα προβλήματα της σημερινής πραγματικότητας , αλλά στην προαιώνια σχέση θύτη – θύματος. Στη κατάχρηση της εξουσίας. Στην αλλοίωση των χαρακτήρων των ανθρώπων, όταν αποκτήσουν εξουσία.
Δείτε την !

«Ελευθερία χωρίς εξουσία καταντάει χάος, και εξουσία χωρίς τον σεβασμό της ελευθερίας, τυραννία» – Στέφαν Τσβάιχ

Ελιγμοί-promo-poster

 Ταυτότητα της παράστασης
Θέατρο 104 – Ευμολπιδών

Κείμενο: Eduardo Galan
Μετάφραση: Μαρία Φωτεινάτου
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Βουρνάς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Λυδία Τριγώνη
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Σκηνικά: Κασσιανή Λεοντιάδου
Artworks on scene: Frank Moth
Ενδυματολόγος: Σοφία Λεγάτου
Μουσική: Ketsa (look up)
Φωτογραφία promo/artwork: Γιώργος Γιαννίμπας

ΠΑΙΖΟΥΝ:
Λάζαρος Βασιλείου, Αλέξανδρος Νταβρής, Τάκης Παρασκευόπουλος, Δήμητρα Στάικου

Παραστάσεις: Από 26 Απριλίου 2017 και για 14 μόνο παραστάσεις
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15 μμ
Εισιτήρια: 12 κανονικό και 8 μειωμένο
Διάρκεια: 80 λεπτά
Πληροφορίες θεάτρου:
Θέατρο 104
Ευμολπιδών 41, Γκάζι, Αθήνα, T. 210 3455.020

Zωή.. Χαρισάμενη του Κώστα Τσιάνου

Ο Κώστας Τσιάνος επιστρέφει στη θεατρική Αθήνα και στο θέατρο Προσκήνιο στον πεζόδρομο της οδού Kαπνοκοπτηρίου με τον θεατρικό μονόλογο «Ζωή.. Χαρισάμενη» με την Αγγελική Λεμονή.

Η Αγγελική Λεμονή έχει μία μαγική παρουσία πάνω στην σκηνή. Διηγείται, χορεύει, τραγουδά, ερμηνεύει. Ένα μεγάλο ταλέντο υποκριτικής. Μια ηθοποιός μεγάλου βεληνεκούς. Ομολογώ ήταν η πρώτη φορά που την έβλεπα στην σκηνή και εντυπωσιάστηκα από την σκηνική της παρουσία. Μοναδική ερμηνεία.

16864646_2624896137649111_5823909263457130778_n

Με ένα μοναδικό τρόπο μας παρουσιάζει την δύσκολη ζωή που πέρασε. Μια ζωή που μόνο «χαρισάμενη» δεν ήταν.

Αγνώστου πατρός, αγνώστου μητρός. Μπήκε στα δύσκολα μονοπάτια της ζωής από την μέρα που γεννήθηκε.

«Όποιος μεγάλωσε στα ξένα χέρια» μας τραγουδά.

Μέσα από τις διηγήσεις της μαθαίνουμε την ζωή της και παράλληλα θυμόμαστε εποχές της Ελλάδας σκληρές. Εποχές που «Ο αδελφός κάρφωνε τον αδελφό». Σε πέτρινες εποχές που φοβόσουν να μιλήσεις και με τον διπλανό σου, γιατί δεν ήξερες τι θα σου ξημερώσει. Άδικα χύθηκε τόσο αδελφικό αίμα: «Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;».

Έμπλεξε με πόρνες, σωματέμπορους, μαυραγορίτες, νταήδες και με όλα τα αποβράσματα της κοινωνίας, γέννησε παιδιά νόθα, τα έδωσε σε ιδρύματα, πάντα τα αγαπούσε και τα φρόντιζε. Καταφέρνει όμως να βγει αλώβητη. Μια κυρία!

16804087_2625790134226378_319861089432151146_o

Το κείμενο του Κώστα Τσιάνου συγκινητικό, αληθινό, μεστό, έχει μια αμεσότητα, μιλάει κατευθείαν στις καρδιές μας και τις αγγίζει.

Τα σκηνικά περιγράφουν ένα σπίτι της δεκαετίας του 1960, στην εποχή που διαδραματίζεται και η ιστορία μας.

Η σκηνοθεσία είναι του ιδίου του Κώστα Τσιάνου, λιτή, δωρική.

Ο Κώστας Τσιάνος αναφέρει για την ηρωίδα του:

«Η Ζωή, η ηρωίδα του έργου, πέρασε “Δια Πυρ(αι)ός και σιδήρου” από τη μέρα που την βρήκαν νεογέννητη σαν «πεταμένο σκατό» στο κατώφλι κάποιου χωριάτικου σπιτιού. Πότε από δω, πότε από κει κατέληξε, πάμφτωχη κι αγράμματη, παραδουλεύτρα σε οίκο ανοχής.

Αστεφάνωτη και με τρία παιδία νόθα έζησε μια “Ζωή… χαρισάμενη” ανάμεσα σε πόρνες, σωματέμπορους, μαυραγορίτες, προδότες και μ’ όλα τ’ αποβράσματα της κοινωνίας. Γνώρισε τη δικτατορία του Μεταξά, τον πόλεμο, την κατοχή, τον εμφύλιο σπαραγμό και όλη τη ζοφερή μετεμφυλιακή περίοδο.

Σε μια Ελλάδα εξαθλιωμένη πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά, κατόρθωσε με το παντοδύναμο μητρικό της ένστικτο να μεγαλώσει και να αποκαταστήσει μόνη τα παιδιά της.

Έχοντας έμφυτο το αίσθημα της αυταπάρνησης, της γενναιοψυχίας και του αυτοσαρκασμού βγήκε νικήτρια στη ζωή και τελικά αναδεικνύεται πρόσωπο ιερό, σεβαστό, όπως τόσες και τόσες γυναίκες που βίωσαν κι αυτές μια “Ζωή… χαρισάμενη!”.

Το έργο «Ζωή….. χαρισάμενη!» είναι προϊόν μυθοπλασίας. Κάθε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα ή γεγονότα είναι τυχαία».

03

ΖΩΗ ΧΑΡΙΣΑΜΕΝΗ ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΑΝΟΣ

Ένας μονόλογος που σε κρατά σε εγρήγορση. Δεν σε κουράζει καθόλου. Aπολαμβάνεις την ερμηνεία μιας μεγάλης ηθοποιού! Δείτε την και θα με θυμηθείτε!

 
Ταυτότητα Παράστασης:

Θέατρο Προσκήνιο
Στουρνάρη & Καπνοκοπτηρίου 8
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Κώστας Τσιάνος
Σκηνικά – Κοστούμια: Μαίρη Τσαγκάρη
Φωτισμοί: Νίκος Μπονάρος
Βοηθός σκηνοθέτη: Λουκία Στεργίου
Βοηθός Σκηνογράφου: Νατάσα Τσιντικίδη

Το ρόλο της Ζωής ερμηνεύει η Αγγελική Λεμονή.

Παραγωγή: Αφοι Τάγαρη

Οργάνωση Παραγωγής: Ναυσικά Δασκάλου

Δημόσιες σχέσεις – Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία, 6946507792

Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Διάρκεια: 90’ λεπτά

Τιμές Εισιτηρίων:
10€ γενική είσοδος
8€ άνω των 65 ετών
5€ ανέργων-φοιτητικό

Κρατήσεις: 210 8256 838

Tres του Juan Carlos Rubio

Τα τελευταία χρόνια ανέβηκαν στις αθηναϊκές αίθουσες αρκετά έργα Ισπανών συγγραφέων, που κέρδισαν την αγάπη του θεατρόφιλου κοινού: Το δάνειο, Fuga, Mέθοδος Γκρόνχολμ.

Mετά την μεγάλη επιτυχία που σημείωσε στο Θέατρο Olvio η κωμωδία Tres, του Ισπανού συγγραφέα Juan Carlos Rubio, σε μετάφραση Δημήτρη Ψαρρά και σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά, οι Αθηναϊκές Σκηνές και η Square theatre company συνεχίζουν την παράσταση στην Β΄ Σκηνή του Θεάτρου ΑΛΜΑ.

Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά το 2005 στο Σαντιάγο της Χιλής. Έχει μεταφραστεί σε επτά γλώσσες. Στην Ελλάδα παίζεται για πρώτη φορά.

tres6

Ο συγγραφέας Juan Carlos Rubio γεννήθηκε στην Cordoba της Ισπανίας το 1967. Σπούδασε θέατρο και χορό. Ασχολείται και με την θεατρική γραφή και την συγγραφή σεναρίων για θέατρο και κινηματογράφο. Έχει γράψει πάνω από 13 θεατρικά έργα.

inicio7

Τρεις παλιές συμμαθήτριες, η Νούρια (Ιωάννα Σταυροπούλου), η Ροθίο (Γεωργία Σιακαβάρα) και η Άντζελα (Δάφνη Μανούσου) αποφασίζουν να ξανασυναντηθούν μετά από 23 χρόνια, μη έχοντας τα χρόνια αυτά καμία επαφή. Αποφασίζουν να κάνουν ένα reunion.

To reunion γίνεται στο πολυτελές σπίτι της Ροθίο, η οποία φαίνεται και η πιο πετυχημένη στη ζωή της, έχοντας ασχοληθεί με την show-biz. Και εκεί αποκαλύπτονται πολλά μυστικά. Οι ζωές τους δεν πήραν την τροπή που ονειρεύονταν στα κοριτσίστικα σχέδια τους. Είναι μόνες. Μπαίνουν στα 40. Και δεν έχουν αποκτήσει ένα παιδί.

Γκρίνιες, υπαινιγμοί, κακίες, βγαίνουν στην επιφάνεια. Στο τέλος θα καταστρώσουν ένα σχέδιο που θα βρει σύμφωνες και τις τρεις. Kαι ναι, είναι διατιθέμενες να κυνηγήσουν το όνειρό τους, όσο και αν φαίνεται ακατόρθωτο. Καταστρώνουν και οι τρεις ένα σχέδιο, ένα σχέδιο όμως που εγκυμονεί απρόβλεπτες εξελίξεις και καταστάσεις. Θα ψάξουν να βρουν τον κατάλληλο άνδρα προκειμένου να υλοποιήσουν το σχέδιό τους. Να γίνουν μητέρες από τον τέλειο άνδρα και οι τρεις μαζί.

Το σχέδιό τους θα έχει αίσιο τέλος; Θα το ανακαλύψετε στην σκηνή του Θεάτρου AΛΜΑ.

tres7

Στο έργο τονίζεται ο θεσμός της οικογένειας, η ανάγκη των ανθρώπων για συντροφικότητα, η ανάγκη να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που να αγαπάμε και να μας αγαπούν. Η αξία της ειλικρινούς φιλίας. Η μοναξιά, μάστιγα της σημερινής πραγματικότητας, είναι εφιάλτης για όσους την βιώνουν, χωρίς να είναι επιλογή τους. Ανακαλύπτουμε ότι πολλές φορές πίσω από τις πολυτελείς μεζονέτες, δεν κρύβονται απαραίτητα και ευτυχισμένα πρόσωπα.

Η σκηνοθεσία του Γιάννη Λασπιά, με νεύρο, νεανική, γρήγορη, καλύπτει με δεξιοτεχνία αδύνατα σημεία του κειμένου. Και κατορθώνει να ισορροπήσει τρεις γυναίκες με διαφορετική ψυχοσύνθεση και διαφορετικά προβλήματα και βιώματα ζωής η κάθε μία.

Οι ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστριών είναι εξαιρετικές και καλοδουλεμένες.

Η Δάφνη Μανούσου, στο ρόλο της «χαζούλας» φίλης, που αποδεικνύεται πανέξυπνη, έχει μια εκπληκτική ερμηνεία. Μεταμορφώνεται από «αθώα περιστερά» σε μία πανέξυπνη και σέξυ γυναίκα. Αθωότητα, σκληράδα, πονηριά, νάζι καθρεφτίζονται στο πρόσωπό της.

tres3

Η Ιωάννα Σταυροπούλου, η αντιδραστική της παρέας, η μαθήτρια που κορόιδευαν τα παιδιά στο σχολείο, έχει μεταμορφωθεί σε μία ελκυστική και γοητευτική γυναίκα. Αυστηρή,  επικριτική, ειρωνική, εριστική. Πολύ καλή η σκηνική της παρουσία.

tres4

Η Γεωργία Σιακαβάρα, η πετυχημένη, η ντίβα της παρέας. Ντίβα και στην ερμηνεία της. Υπεροπτική, σαν σταρ της TV , έχει μία εκρηκτική παρουσία και ερμηνεία. Ειρωνική, αλλά και γλυκιά. Εγωίστρια, σνομπ, ψηλομύτα, αλλά και συμπονετική.

tres8

Μαζί τους και ο Αντώνη Βλοντάκης, σε ρόλο έκπληξη, με καλή ερμηνεία. Ο διάσημος πολίστας μας, κάνει το ντεμπούτο του και στο θεατρικό σανίδι, εντυπωσιάζοντάς μας. Ομολογώ ότι με εξέπληξε πάρα πολύ ευχάριστα.

Πλούσια και καλαίσθητα τα σκηνικά της Αιμιλίας Κακουριώτη. Ένα μοντέρνο, νεοπλουτίστικο σαλόνι μιας πλούσιας μονοκατοικίας στα προάστια.

Εντυπωσιακά τα κοστούμια της Βασιλικής Σύρμα.

Όμορφη μουσική, επιμέλεια Γιάννη Λασπιά, πριν και κατά την διάρκεια της παράστασης, με ρυθμό που σε ξεσηκώνει.

16299522_1396810740338713_8103255986295968676_n

Μια μοντέρνα, νεανική, φρέσκια, ανάλαφρη κωμωδία, που μέσα από το γέλιο, περνά πολλά μηνύματα και προβλήματα της σημερινής μας πραγματικότητας. «Ύμνος στη φιλία και στους ανθρώπους που κυνηγούν τα όνειρά τους, όσο ακατόρθωτα και αν φαίνονται».

Θα γελάσετε πολύ, όπως και εγώ. Δείτε την!

tres5

Ταυτότητα της παράστασης

Θέατρο ΑΛΜΑ (Αγίου Κωνσταντίνου και Ακομινάτου 15 -17)

Μετάφραση: Δημήτρης Ψαρράς
Σκηνοθεσία: Γιάννης Λασπιάς
Παίζουν: Ιωάννα Σταυροπούλου, Δάφνη Μανούσου, Γεωργία Σιακαβάρα και σε ρόλο έκπληξη, φιλική συμμετοχή ο Αντώνης Βλοντάκης
Σκηνογραφία: Αιμιλία Κακουριώτη
Σχεδιασμός Φωτισμού: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Επιμέλεια Κίνησης: Όλγα Σπυράκη
Μουσική Επιμέλεια: Γιάννης Λασπιάς
Φωτογράφος: Νικόλαος Κομήνης

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων (από 9/2): Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 21.00
Τιμές Εισιτηρίων: Κανονικό: 15 ευρώ, Μειωμένα: 12 ευρώ (Φοιτητικό, ΑΜΕΑ, Πολύτεκνοι, άνω των 65), 10 ευρώ (Ανέργων)
Παραγωγή: Θεατρικές σκηνές και SquareTheatreCompany

 

 

Σούμαν της Σοφίας Καψούρου

Την Σοφία Καψούρου την γνωρίσαμε σαν συγγραφέα και σαν πρωταγωνίστρια στην πετυχημένη παράσταση «Ερωμένες στον καμβά». Την αγαπήσαμε για το πολύπλευρο ταλέντο της και σαν ηθοποιό αλλά και σαν συγγραφέα. Στις Ερωμένες στον Καμβά μιλούσε για τον απόλυτο έρωτα. Τον παθιασμένο, παράνομο, εκτός γάμου έρωτα.

Φέτος το Εθνικό Θέατρο δίνει φωνή στη νέα ελληνική δραματουργία και για πρώτη φορά στην ιστορία του οργανώνει τον κύκλο «Ο συγγραφέας του μήνα». Για τον μήνα Φεβρουάριο έχει διαλεχτεί το έργο «Σούμαν» της Σοφίας Καψούρου.

Η συγγραφέας έχει ήρωα έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες της ρομαντικής περιόδου, τον Ρόμπερτ Σούμαν.

250px-robert_schumann_1839Περιγράφει την ζωή του, τα όνειρά του. Τον φλογερό έρωτα του για την Κλάρα, την ταλαντούχα κόρη του δασκάλου του. Οι αντιρρήσεις του πατέρα της για τον γάμο. Το δικαστήριο. Η δύσκολη και ίσως ανταγωνιστική συζυγική ζωή. Οι επιτυχίες, οι αποτυχίες. Η παράνοια.

clara-robert

Και ο 19ος αιώνας μπλέκεται όμορφα και παράλληλα επί σκηνής με την δύσκολη και μίζερη ζωή ενός Ρώσου μετανάστη, στην Αθήνα του 21ου αιώνα. Όνειρό του ήταν να γίνει διάσημος σολίστ. Οι συνθήκες δεν τον άφησαν. Επιθυμεί να εξιλεωθεί γιατί κατέστρεψε την ζωή, την καριέρα μιας διάσημης πιανίστριας.

Η Ευρώπη του 19ου αιώνα γλυκά «μπλεγμένη» με την Αθήνα του 21ου αιώνα. Ίδια όνειρα, ίδιοι έρωτες, ίδια αδιέξοδα, ίδιες οι επιθυμίες των ανθρώπων. Μόνο τα χρόνια αλλάζουν και οι αιώνες.

Οι δυο ιστορίες «μπλέκονται» παράλληλα επί σκηνής, κάτω από την νεανική, πρωτοποριακή γραμμή του σκηνοθέτη Λευτέρη Γιοβανίδη. Η σκηνοθεσία του Λευτέρη Γιοβανίδη έχει κέντρο την ποίηση και ακτίνα τη διαχρονικότητα. Σκοπός της σκηνοθεσίας να εγγράψει έναν κύκλο ζωής. «Της ζωής μας», επισημαίνει η συγγραφέας και πράγματι, η σκηνοθεσία τα καταφέρνει περίφημα.

16422720_1626721150687839_8439081328407851090_o

Το σκηνικό της Αγγελικής Αθανασιάδου, λιτό, αφαιρετικό, όμορφο.

Πρωτοποριακά, εντυπωσιακά τα κοστούμια της Λίνας Σταυροπούλου και της Τζίνας Ηλιοπούλου.

Οι πολύ όμορφοι φωτισμοί είναι του Νίκου Σωτηρόπουλου. Μας περνούν γλυκά από τον ένα αιώνα στον άλλο.

«Μιλήσαμε με μέτρο για ό,τι δεν μετριέται: Τον έρωτα. Την τρέλα. Το ταλέντο».

«Αν οι Ερωμένες στον Καμβά ήταν το αιώνιο θήλυ, ο Σούμαν είναι το αιώνιο άρρεν. Ο Σούμαν είναι το αιώνιο αγόρι. Ο Σούμαν είναι ο εφήμερος άνδρας. Ωριμάζει για μια μέρα και μετά ατακτεί. Όσο η γυναίκα μεγαλώνει, ο άνδρας μικραίνει. Γι’ αυτό και είναι ο άνδρας στο τέλος που κρατά για μαγκούρα του την αθωότητα. Η ομορφιά, η αθωότητα και αταξία πάνε μαζί. Τη μεγαλοφυΐα τη συναντά κανείς είτε στα πολύ μικρά παιδιά είτε στους πολύ μεγάλους άνδρες. Ένα το νόμισμα, δύο οι όψεις» μας εξομολογείται η Σοφία Καψούρου.

16387876_10210032344382800_8496604463181213421_n

«O Σούμαν της Σοφίας Καψούρου είναι ένα έργο που διακρίνεται από την πρωτότυπη σύλληψη, την ορμή, το πάθος, την ενδελεχή μελέτη των πηγών, τη φαντασία και την ευαισθησίας μιας «πέννας» που φλέγεται να εκφραστεί» αναφέρει στο πρόλογο του βιβλίου ο Σάββας Κυριακίδης.

«Πρόσωπα και γεγονότα υπαρκτά στον πραγματικό κόσμο, η Σοφία Καψούρου, δια μέσου μιας κουρτίνας διάφανης και ταυτόχρονα θολής που έχει επιδέξια υφάνει, τα τοποθετεί σε έναν άλλον κόσμο, στον κόσμο του θεάτρου και τους προδίδει μια άλλη ζωή, αποκλειστικά θεατρική. Τα θεατρικά και θεατροφανή της επιτεύγματα υπηρετούνται από μία γλώσσα καθαρή, γλαφυρή, αστραφτερή και κάποιες φορές λογοπαιγνιώδη. Γλώσσα εκουσίως και σπάνια ακουσίως, ποιητική ή ποιητικίζουσα, τιθασυμένη και ενίοτε ατιθάσευτη» σημειώνει ο Ανδρέας Στάικος.

Ο θίασος αποτελείται από μία ομάδα νέων ηθοποιών, που πλαισιώνονται και καθοδηγούνται από τους έμπειρους και ταλαντούχους Ταμίλα Κουλίεβα και Κώστα Τριανταφυλλόπουλο, στους οποίους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια τόσο για την ώριμη ερμηνεία τους, όσο και για την βοήθεια που προσφέρουν σε νέους ηθοποιούς.

16587289_1546909855338109_8619312630653589468_o

Η Ταμίλα Κουλίεβα σε ρόλο έκπληξη, με πολύ δυνατή ερμηνεία.

16486920_1546909915338103_8087998800545976936_o

Ο Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, πατέρας της συζύγου του Σούμαν. Γνήσιος, αληθινός, σημερινός πατέρας που αγωνιά για τον γάμο της κόρης του παρεμβαίνει στην ζωή της κόρης του και θέλει να της επιβάλλει τις δικές του απόψεις και τα δικά του όνειρα που έχει για το παιδί του. Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τον 19 αιώνα στο σήμερα.

Η ομάδα των νέων ηθοποιών «έδενε» αρμονικά και παρουσίαζε ένα θέαμα υψηλής αισθητικής.

Δυνατή η ερμηνεία του Λευτέρη Βασιλάκη στο ρόλο του Ρόμπερτ Σούμαν. Ο ρόλος του είναι απαιτητικός, γιατί η προσωπικότητα του Σούμαν έχει τρομερές ψυχολογικές αλλαγές και φοβερές μεταπτώσεις. Τρυφερός, ερωτευμένος, φοβισμένος, σε κρίση πανικού, φλερτάροντας με την παράνοια.

Η Ελεάνα Καυκαλά στο ρόλο της Κλάρας Σούμαν. Γλυκιά, τρυφερή, αποφασιστική και κάποιες στιγμές αυστηρή και σκληρή.

16601787_1546909748671453_2616571003884233647_o

Η Δήμητρα Μητροπούλου στο ρόλο της αδελφής του Σούμαν, Αιμιλίας Σούμαν. Γλυκιά, ονειροπόλα, χαμένη στα όνειρά της.

Η Εύη Δόβελου κρατά τον ρόλο της μητέρας του μεγάλου συνθέτη. Αυστηρή, απόλυτη.

Ο Φώτης Λαζάρου στον ρόλο του Γιοχάννες Μπραμς, κρυφά ερωτευμένος με την όμορφη και δυναμική Κλάρα. Όμορφη παρουσία και ερμηνεία επί σκηνής.

Ο Δημήτρης Γεωργιάδης στο ρόλο του Δρ. Φραντς Ρίχαρτς. Πολύ καλός στην ερμηνεία του.

Ο Ηλίας Παρασκευόπουλος στο ρόλο του Ρώσου μετανάστη στην Αθήνα του σήμερα, με πολύ καλή ερμηνεία.

Το έργο είναι γραμμένο σε μια πολύ ιδιαίτερη γλώσσα, που παίζει με την ομοιοκαταληξία. Δύσκολο εγχείρημα και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα.

«Η συγγραφέας συνδυάζει τις δύο φαινομενικά ασύμβατες ιστορικές αλλά και κοινωνικές συνθήκες, για να τις συνδέσει με μια λύση-έκπληξη».

«Σούμαν». Ένα έργο. Εννέα ήρωες. Κάποιοι νικητές, κάποιοι νικημένοι. Όλοι ρομαντικοί.
Ο ρομαντικός ήρωας δεν έχει ούτε όνομα ούτε εποχή. Ορίζει την εποχή του. Και ως αντάλλαγμα η εποχή του τον εξορίζει. Ο ρομαντικός ήρωας δεν έχει πατρίδα. Ο ρομαντικός ήρωας δεν είναι ήρωας. Πότε δειλός, πότε ανυπεράσπιστος. Πάντα ποιητής. Πότε κωμικός, πότε τραγικός. Πάντα ερωτευμένος. Πότε τρελός, πότε μεγαλοφυής. Πάντα επικίνδυνος. Η μουσική έχει μέτρο. Ο λόγος του «Σούμαν» έχει μέτρο. Ο ρομαντικός ήρωας το μέτρο το ξεπερνά», σημειώνει η συγγραφέας στο δελτίο τύπου.

Οι πρώτες παραστάσεις στο Εθνικό είναι ήδη sold out. Σπεύσατε!

Παραστάσεις μέχρι 18 Φεβρουαρίου 2017.

Το έργο «Σούμαν» κυκλοφορεί σε βιβλίο από τις εκδόσεις Σοκόλη.

16601808_1545253582170403_1296162682697062219_o-1

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο: Σοφία Καψούρου
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης
Σκηνικά: Αγγελική Αθανασιάδου
Κοστούμια: Λίνα Σταυροπούλου, Τζίνα Ηλιοπούλου
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Μαρία Οικονομίδη, Πάνος Κούγιας
Διανομή: Λευτέρης Βασιλάκης
Δημήτρης Γεωργιάδης
Εύη Δόβελου
Ελεάνα Καυκαλά
ΤαμίλαΚουλίεβα
Φώτης Λαζάρου
Δήμητρα Μητροπούλου
Ηλίας Παρασκευόπουλος
Κώστας Τριανταφυλλόπουλος
Φωτογραφίες: Χριστίνα Μπράτουσκα
ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»
Πρώτη παράσταση: 01/02/2017
Τελευταία παράσταση: 18/02/2017
Κάθε Τετάρτη & Σάββατο στις 22:00
Γενική Είσοδος: 5 ευρώ

16406856_1360372100692439_7564989627981242885_n
.