Yπέρ Αδυνάτου

Στο όμορφο σαλόνι της Οικίας Κατακουζηνού παρουσιάζεται η παράσταση «Υπέρ Αδυνάτου» σε σκηνοθεσία Θοδωρή Τσαπακίδη.

Είναι μία σκηνική σύνθεση βασισμένη στο λόγο Υπέρ Αδυνάτου του Λυσία (403π.Χ.) και στο γλυπτό Μικρή Χορεύτρια Δεκατεσσάρων ετών του Ντεγκά (1881). Ένα υπέροχο «πάντρεμα» του λόγου του Λυσία με την Μικρή χορεύτρια. Το σαλόνι της Οικίας Κατακουζηνού είναι ο ωραιότερος χώρος για αυτή την ιδιαίτερη παράσταση. Βρίσκεται απέναντι από την σημερινή Βουλή των Ελλήνων, συμβολίζοντας την Βουλή που εκφωνεί τον λόγο του ο Αδύνατος και με τις υπέροχες και μοναδικές συλλογές πινάκων και αντικειμένων που το κοσμούν μοιάζει με μουσείο, όπου θα μπορούσε να εκτεθεί η Μικρή Χορεύτρια.

Όταν ο Λυσίας συναντά τον Ντεγκά. Ή όταν ο Ντεγκά συναντά τον Λυσία.

Ο λόγος Υπέρ Αδυνάτου είναι ένας ρητορικός, δικανικός λόγος του Λυσία. Γράφτηκε μετά την πτώση των τριάντα τυράννων το 403π.Χ. και εκφωνήθηκε στην Βουλή των Αθηναίων. Ένας ανάπηρος (αδύνατος) πολίτης αγωνίζεται να υπερασπιστεί το δικαίωμά του για δικαίωση στο αίτημά του να μην διακοπεί από την πολιτεία το βοήθημα που του έδιναν σαν ανάπηρο, μετά από καταγγελία συμπολίτη του ότι το παίρνει παράνομα.

«Ας μην έχω εγώ, που είμαι αθώος, την τύχη όσων έχουν διαπράξει πολλά αδικήματα»

Το έργο του Έντγκαρ Ντεγκά «Μικρή χορεύτρια Δεκατεσσάρων ετών είχε παρουσιαστεί το 1881 στην έκτη έκθεση ιμπρεσιονιστών σε μια γυάλινη προθήκη στο Παρίσι, προκαλώντας τεράστιο θόρυβο. Ο Ντεγκά αναπαραστούσε μία χορεύτρια της Όπερας, γεγονός ανάρμοστο για την εποχή. Η νεαρή μαθήτρια ήταν η Βελγίδα Marie van Goethem, μαθήτρια της Όπερας. Η Μικρή χορεύτρια είχε φτιαχτεί με κερί και είχε επενδυθεί με αληθινά ρούχα και περούκα.

Oι κριτικοί απέριψαν το έκθεμα γιατί το θεώρησαν αποκρουστικό. Το χαρακτήρισαν «τέρας». Μέχρι τότε είχαν συνηθίσει να βλέπουν στις εκθέσεις αγάλματα με θεότητες, ηρωίδες και όχι κοπέλες της εργατικής τάξης που ασχολούνται με τον χορό που ήταν τότε ένα ιδιαίτερα κακόφημο επάγγελμα. Τα υλικά που χρησιμοποίησε, ανθρώπινα μαλλιά, μετάξι, κορδέλα, λινό, σχοινί, φελλό, βαμβάκι, μουσελίνα, και μεταξωτό τούλι, προκάλεσαν ακόμη περισσότερες αντιρρήσεις. Ωστόσο, ο Degas έδωσε σε αυτή την αδύνατη φιγούρα της νεαρής μπαλαρίνας, ταυτόχρονα την αίσθηση μιας ευαισθησίας και μιας υπερηφάνειας, με τους ώμους της πίσω και το κεφάλι ψηλά, καθώς και με την στάση της, που είναι όρθια και υπερήφανη.

Ο Θοδωρής Τσαπακίδης σκηνοθετεί την παράσταση με έντονη δραματουργία και «δένει» υπέροχα τον Λόγο του Λυσία με την Μικρή Χορεύτρια.

Η παράσταση αρχίζει και οι δύο πρωταγωνιστές Δέσποινα Σεραφείδου και Δημήτρης Ράπτης παίρνουν τις θέσεις μπροστά μας, φορώντας κιμονό και αρχίζουν να βάφονται σαν να βρίσκονται μόνοι στα καμαρίνια τους. Σηκώνονται αργά. Η Δέσποινα Σεραφείδου κρατά στα χέρια της τον «Γλάρο» του Άντον Τσέχωφ, το «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τένεσσι Ουίλιαμς, την «Λοκαντιέρα» του Κάρλο Γκολντόνι και την «Πόλη» της Λούλας Αναγνωστάκη. Aρχίζει να αφηγείται απόσπασμα από την «Πόλη», με ένα μοναδικό τρόπο, ενώ συγχρόνως ο Δημήτρης Ράπτης επιδίδεται σε ρυθμικές, χορευτικές κινήσεις.

Κατά την διάρκεια της παράστασης ακούγονται μικρά αποσπάσματα από τα βιβλία αυτά εμβόλιμα στο λόγο του Λυσία. Μια συνάντηση ανάμεσα στον ερμηνευτή, τον ανάπηρο και το κέρινο ομοίωμα .

Δυστυχώς ανά τους αιώνες οι αδύναμοι πληρώνουν πάντα το τίμημα της κάθε κρίσης. Αυτοί πλήττονται. Αυτοί πρέπει να βρουν δρόμους και τρόπους επιβίωσης. Και στην εποχή μας αυτό φαντάζει απίστευτα σημερινό. Ο Αδύναμος του Λυσία είναι ο σημερινός καθημερινός άνθρωπος που θέλει να διεκδικήσει το δικαίωμα να ζήσει αξιοπρεπώς. Αδύναμος και Μικρή Χορεύτρια ζητούν δικαίωση και χώρο για να επιβιώσουν, διατηρώντας μία αξιοπρεπή συμπεριφορά.

To σκηνικό, μία προθήκη, όπου εκτίθεται η Μικρή Χορεύτρια και τα ιδιαίτερα κοστούμια φέρουν την υπογραφή του Βασίλη Μπαρμπαρίγου. Η μουσική που ακούγεται κατά την διάρκεια των σιωπών των ηθοποιών είναι του Λάμπρου Πηγούνη.

Ιδιαίτερη και εκπληκτική η χορογραφία του Δημήτρη Ράπτη, η οποία δίνει μία διαφορετική διάσταση στην παράσταση. Εξαιρετική και η σκηνική του παρουσία.

H Δέσποινα Σεραφείδου έχει μία μοναδική εκφραστική και υποκριτική δεινότητα που εντυπωσιάζει. Μία δωρική παρουσία. Είναι συγχρόνως ηθοποιός που αλλάζει ρόλους και ερμηνεύτρια που δανείζει το σώμα της στην μικρή χορεύτρια.
Eκφωνεί τον λόγο του Λυσία και «μπαίνει» και σε ρόλους των βιβλίων που αναφέρθησαν.
Η δραματουργία αυξάνεται κατακόρυφα, oι κινήσεις των χεριών της Δέσποινας Σεραφείδου επαναλαμβάνονται με μαθηματική ακρίβεια, η «Μικρή Χορεύτρια» λυγίζει, τα πόδια την προδίδουν και ο Δημήτρης Ράπτης την επαναφέρει στο ρόλο και στο κείμενο.

Όταν οι δύο ερμηνευτές στέκονται στην προθήκη, έχουν και οι δύο την στάση του σώματος της Μικρής Χορεύτριας.

Δεν γνωρίζουμε την έκβαση της δίκης. Δεν γνωρίζουμε αν ο Ανάπηρος συνέχισε να παίρνει το επίδομα. Αν δικαιώθηκε ή όχι. Δεν γνωρίζουμε αν ήταν πραγματικά ανάπηρος ή σφετεριζόταν τα χρήματα του Δημοσίου.

Μια ιδιαίτερη και εντυπωσιακή παράσταση σε έναν εκπληκτικό χώρο που προσωπικά με ενθουσίασε.

Της Βίβιαν Μητσάκου

Tαυτότητα Παράστασης
Κείμενο: Λυσίας κ.ά.
Μετάφραση: Δήμος Σπαθάρας (Λυσίας, Υπέρ του αδυνάτου)
Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Θοδωρής Τσαπακίδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Βασίλης Μπαρμπαρίγος
Μουσική: Λάμπρος Πηγούνης
Χορογραφία: Δημήτρης Ράπτης
Φωτισμοί – Video teaser: Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Ρήγα
Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης

Φωτογραφίες: Δημήτρης Γερακίτης – Νικόλας Μαναίος
Αφίσα – Κάρτα: Dennis Spearman

Ερμηνεία: Δημήτρης Ράπτης – Δέσποινα Σαραφείδου

Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου 1+1=1

Διάρκεια: 65 λεπτά

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.