Δούλες του Ζαν Ζενέ – Εθνικό Θέατρο

doules

Στο ΜΙΚΡΟ RΕΧ –ΣΚΗΝΗ ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ παρουσιάζεται το γνωστό έργο του Ζαν Ζενέ «ΔΟΥΛΕΣ». Η σκηνοθεσία είναι του Μπρους Μάγιερς,  στενού συνεργάτη του Πίτερ Μπρουκ.

Πώς γεννιέται το ταξικό μίσος και πόσο επικίνδυνο και δυνατό μπορεί να γίνει; Σε προβληματίζει όταν με το τέλος της παράστασης συνειδητοποιείς ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία.

Το έργο  γράφτηκε το 1947 και βασίστηκε σε πραγματική ιστορία δολοφονίας που συντάραξε την Γαλλία το 1932. Ονομάστηκε το «έγκλημα του αιώνα». Το ξεχωριστό για την εποχή ήταν όλοι οι εμπλεκόμενοι ήταν γυναίκες. Δύο γυναίκες που ανήκαν στην εργατική τάξη, δολοφόνησαν την Κυρία τους, το αφεντικό τους. Σάλος και διχασμός απόψεων στην τότε κοινωνία.

Ο Μπρους Μάγιερς έχει αλλάξει αρκετά το έργο. Αρχικά ήθελε τις τρεις γυναίκες να τις υποδυθούν τρεις νεαροί άνδρες.

Στο ΜΙΚΡΟ RΕΧ τις δύο δούλες υποδύονται η Μαρία Κίτσου και η Ραφίκα Σαουις και την Κυρία η Λένα Παπαληγούρα

Τα σκηνικά είναι καταπληκτικά: Κάδρα, εικόνες-τάματα, λουλούδια δημιουργούν μια υπέροχη ατμόσφαιρα. Εντυπωσιακό έγινε το σκηνικό και με τα κόκκινα ροδοπέταλα που σκορπίστηκαν στο πάτωμα. Ήθελε, άραγε,  να συμβολίσει το αίμα που θα χυνόταν; Από την άλλη, η σκηνή με τα αναστενάρια μου φάνηκε να μη δένει με το σύνολο του έργου.

Οι δύο αδελφές-υπηρέτριες χάνονται στην παραίσθηση της φαντασίας τους και, όταν η κυρία τους λείπει, η Κίτσου- Κλαίρη,  φορώντας τα πανάκριβα ρούχα της  παίρνει τον ρόλο της. Μιμείται τα λόγια και τις κινήσεις της κυρίας της.  Φαντασιώνεται και ζει κι αυτή σαν κυρία. Καταπληκτική στο ρόλο της, καθώς και της αδελφής της Σολάνζ-Σαουις,  που υπακούει την «Κυρία» της – την αδελφή της.  Η Κίτσου εξίσου υπέροχη στο ρόλο της σαν «κυρία», καθώς και στη συνέχεια όσο σιγά- σιγά καταρρέει. Με εξέπληξε το ταλέντο της. Δεν μπήκε στο πετσί του ρόλου της που συνήθως λέμε- έγινε το πετσί.

Οι αλλαγές στο πρόσωπό της, στη συμπεριφορά της, στις κινήσεις της, στην κατάρρευσή της, ήταν όλες τέλειες.

doules1

Και οι δύο αδελφές στην πραγματικότητα μισούν την Κυρία τους και καταστρώνουν σχέδια για την εξόντωσή της. Μετά από ψεύτικες δικές τους καταγγελίες ο κύριος είναι προσωρινά στη φυλακή και η κυρία είναι μόνη και αβοήθητη. Αποφασίζουν να τη δηλητηριάσουν.

Η Κυρία (Παπαληγούρα) φθάνει στο σπίτι αναστατωμένη. Το ντύσιμό της και το περίεργο μαλλί της μου θύμισαν καρικατούρα και προκαλούν το γέλιο των θεατών. Το θέαμα γίνεται λίγο πιο ανάλαφρο. Ευρηματικές οι σκηνές με το τηλέφωνο που ανεβοκατεβαίνει. Μαθαίνουν ότι ο κύριος αφέθηκε ελεύθερος και πανικοβάλλονται. Η Κυρία παρατηρεί αλλαγές στο χώρο του σαλονιού και αναγκάζονται να της πουν την αλήθεια ότι ο κύριος είναι ελεύθερος. Ντύνεται βιαστικά και τρέχει να τον συναντήσει.

Πανικόβλητες οι δύο αδελφές ότι γρήγορα θα φανερωθεί το σχέδιό τους, έρχονται σε προστριβή μεταξύ τους με ένα τέλος που δεν περιμέναμε.

Η Σαουίς πανούργα, ο εγκέφαλος της δολοφονίας, δείχνει αδίστακτη.

Η Παπαληγούρα, η Κυρία, έχει σχετικά μικρό ρόλο.  Το περίεργο ντύσιμο, το χτένισμά της, όπως είπα και πριν, προκαλούν μειδίαμα και την εμποδίζουν να ξετυλίξει το μεγάλο της ταλέντο. Ο ρόλος τής δίνει μια ελαφρότητα.

Πώς γεννιέται το ταξικό μίσος και πόσο επικίνδυνο και δυνατό μπορεί να γίνει; Σε προβληματίζει όταν με το τέλος της παράστασης συνειδητοποιείς ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία.

Μια καλοστημένη παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, δοσμένη από μία άλλη οπτική από τον μεγάλο σκηνοθέτη Μπρους Μάγερς! Τη συστήνω ανεπιφύλακτα.

doules2

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s